3. Around Caspian Sea in 30 days

Riethoven 27-04-2012 de trippers gaan er weer vandoor,

 Posted by Trippers on April 21, 2012 at 4:45 AM Comments comments (0)

En toen was het weer zover, de kerst was er, Cor verveelt zich en trekt zich dan weer terug in zijn kantoor op de Vinklaan, en begint dan al weer de hele rit van te voren te beleven. Het kost een hoop tijd om dat allemaal uit te zoeken. Hoe te rijden, waar te rijden en wat te zien onderweg. Na een week van lange dagen en nachten was hij er weer uit. “Riethoven-rond de Kaspische zee-en weer Riethoven”. En dat alles in 30 dagen.

Bemanning: Cor van Grotel, Leon Sweegers, Toon Verdonk, Leo van Otten, Frank Creemers, Peter Geboers, Alphons Wijnen, Jan Couwenberg, Hans Sweegers en de vorig jaar in Kiev opgepikte Elnur Aliyev uit Azerbaijan.

De route: dit jaar wordt er wederom gestart vanaf de sleutel in Riethoven om 08.00 uur scherp op de 27e April. Er wordt dan koers gezet naar Wenen, en dan weer door naar Belgrado. Daar is dan onze eerste overnachting. We vervolgen dan via Bucharest de reis naar Sofia in Bulgarije. Kort daarna zullen we Istanbul aandoen aan de Bosporus, en na een dagje rust vervolgen we de trip weer via Trabson richting Georgie. Hier hebben we dan eerste meer ingewikkelde grensovergang vanwege allerlei douane activiteiten. Als we dan in de hoofdstad Tiblisi aankomen gaan we uiteraard proberen de first lady (Sandra Roelofs) van Georgie te spreken te krijgen. Tiblisi is een mooie stad waar in de vorige eeuw de alom bekende dictator Josef Stalin vandaan kwam. Als we dan na een rustdag weer gaan rijden door het mooie berglandschap van Georgie met zijn mooie en lekkere wijnen, zetten we koers richting het geboorteland van Elnur “Azerbaijan”. Dit land rijk van olie en gas was in de oudheid onderdeel van het grote Perzische rijk wat onder aanvoering van de 14 jarige sjah Ismael tot in de verte o zo groot was. Azerbaijan is onafhankelijk geworden in 1991 via een revolutie, maar op dit moment is het land schat en hemels rijk dankzij de inkomsten uit olie en gas. Ook is het een belangrijk doorvoerland voor de energiebronnen voor de gehele omgeving rond dit land. Op dit moment is een van de trippers er een project aan het opzetten in de agrarische sector. De reden dat de auto’s in dit land de Azerbaijaanse vlag zullen voeren is uit eerbetoon aan de voormalige overleden president Heijdar Aliyev, die van het verscheurde land weer een eenheid wist te maken!

We zullen een paar dagen in de hoofdstad Baku verblijven waar dit jaar ook het Eurovisie songfestival wordt gehouden. Kosten noch moeite worden bespaard om de wereld te laten zien wat ze hier allemaal wel niet kunnen. Een nieuwe evenementen hal die plaats bied aan 40.000 mensen wordt gewoon voor €150.000.000 euro in de Kaspische zee geplaatst net onder de grootste vlag van de wereld die daar trots hangt aan de hoogste vlaggenmast van de wereld. En of het allemaal niet op kan, dit hele gebeuren is gebouwd in het midden van de langste (44.8 km) wandel boulevard van de hele wereld!

Bij het vertrek in Baku wordt het toch even spannend: de jeeps moeten worden ingescheept en de bemanning gaat dapper mee beginnen aan de tocht over de Kaspische zee via een ferrie dienst. De Kaspische zee staat bekend om zijn wilde golven in de maand Mei, en dus zijn we erg afhankelijk van het weer wanneer de boot gaat vertrekken. Als we echt pech hebben zullen we route moeten omzetten, en is er een alternatieve rit door het land van de werkgever van Guus Hiddink (Dagestan) gepland. We gaan uiteraard uit van het goede en staan gewoon de dag erop aan wal in vreemde eend in de bijt Turkmenistan. Hier spreken we van een transfer door een barre woestijn van 1a2 dagen richting Uzbekistan. In Uzbekistan wordt de historische stad Chiva aangedaan. Deze stad is een unesco project en stamt van de 6e eeuw na christus. Vanaf Chiva vervolgen we onze reis richting Kazachstan. Na zo’n 350 km woestijn zullen we de grens bereiken. Alweer de nodige papierwinkel verwerken iedere keer bij de grensposten waar de corruptie nog immer volop bloeit. Daarna via Atyrau en zo’n slordige 1200 km langs de Kaspische zee afrijdend richting de Russische grens. Als we grens gepasseerd zijn moeten we nog een 80 km rijden alvorens we de rivier de Wolga bereiken en daarmee ook onze volgende pittstop in Astrachan! Dat belooft weer een mooie happening te worden met vissen op de Wolga erbij en daarna het nuttigen van de gevangen Steur die lekker is klaargemaakt op een primitieve BBQ! Ook mag je daar de Russische banja (sauna) zeker niet missen met een frisse duik in de Wolga nadat je in het hellehok eens flink bent afgerost door een grote Rus en zijn takken met soort van berkenbladeren er aan.

Na de rustdag wordt er koers gezet naar Krasnodar. Dit is een lange dag met een slordige 850 km te gaan. Er zal laat in de avond aangekomen worden, en morgens vroeg er weer uit om het laatste stukje richting de Ukraine af te leggen. De grens met de Ukraine zal worden bereikt na een uur of 3 rijden. Na de douane afhandeling nog even doorrijden naar de mooie plaats Kerch alwaar een rustdag is ingepland! Kerch is een historische stad van wel 2600 jaar oud. Het is gelegen in de Krim aan de zee van Azov. Een belangrijke verbinding dus.

Na deze rustdag wordt er weer flink doorgereden al wel genietend van de mooie regio de krim tot aan Sevastopol, en de dag erna na naar Zaporizhzhia. Deze stad is vooral bekend om zijn industriële karakter van uit de communistische tijd. Er waren hier veel staalfabrieken die het de dag vandaag niet makkelijk hebben met hun ouderwetse technologieën. Na een nachtje slapen weer 550 km richting het noorden richting de hoofdstad van de Ukraine “kiev” waar de trippers vorig jaar ook al eens een verjaardag gevierd hebben! Wie er dit jaar jarig is is niet bekend, maar de stad is zo de moeite waard om hem te bezoeken dat hier weer een rustdag genomen wordt. Vorig jaar stapte Elnur hier spontaan bij ons in de auto’s en reed toen helemaal met ons mee naar Nederland. Was voor ons ook wel makkelijk omdat hij de taal sprak en de weg wat beter wist dan ons. Dit jaar vertrekt hij gewoon met ons mee, maar hij weet nog niet dat we hem stiekem ergens achterlaten!

Als we de volgende dag de auto’s weer gecontroleerd hebben gaan we in een meer westelijke richting Slowakije. Net voor de grens zullen we na een tour van 750 km aankomen in Uzhhorod. Hier is dan weer de volgende overnachting. Slowakije schijnt een mooi land te zijn waar nog niet iedereen naar toe gaat in de zomervakantie, dus zullen wij daar in ieder geval onze indrukken opdoen en later op film tonen tijdens onze filmavond. Hierna komen we uiteindelijk in een wat bekender gebied zoals Tsjechië en overnachten we in de zeer bekende en mooi hoofdstad Praag. Hierover hoeven we niet veel te zeggen denken we, en rijden we snel Duitsland door via Frankfurt naar Riethoven, aldaar we op de 26e Mei weer veilig en gezond aan hopen te komen!

Dit is dan tevens de 3e trip die door verscheidene regio’s is gegaan uit de communistische periode en hiermee is die trilogie voltooid. Wat het de volgende keer gaat worden zullen de Kerstdagen van 2012 wel aantonen!

Veel groeten van de trippers 2012

dag 1 27-04-2012

 Posted by Trippers on April 28, 2012 at 2:35 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 1 RIETHOVEN-BUDAPEST

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 1305

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 1305

3.0 Wegen: In zeer goede staat

4.0 Weer: s’morgens licht bewolkt, s’middags strak blauwe hemel

5.0 Temperatuur: 25C

6.0 Culinair: Argentijnse Ossenhaas op een zeer warme steen : aanbevolen.

Klokslag 08:00 uur vertrokken we bij De Sleutel na een prima crew-breakfast. Diverse kennissen en uiteraard de rest van de Trippers waren aanwezig om ons uit te zwaaien. Het team dat vanmorgen met weer de twee Toyota Landcruizers, voorzien van gloednieuwe stickers, koers zetten naar het zuid-oosten bestaat uit Leon Sweegers, onze Azerie El Nur, Toon Verdonk en Cor van Grotel. Laatstgenoemde zal U elke avond of morgen zo goed mogelijk informeren, op onze website over wat we elke dag meemaken, gelardeerd met de mooiste foto’s. Ook zal er wederom een film in Full-Hd kwaliteit worden gemaakt.

Nog geen 10 minuten onderweg en onze navigator El Nur vergat de goede afslag te noemen en reden we verkeerd, namelijk naar Maastricht i.p.v. naar Venlo. Enfin wel de goede richting, echter niet conform het routeboek. Rond 8:45 uur passeerden we de grens met Duitsland en rond 12:00 uur waren we Frankfurt al voorbij. Het vorderde goed op de Duitse autobaan. Tussen Passau en Linz passeerden we rond 5 uur de Oostenrijkse grens en zetten we koers naar de mooie stad Wenen. Toen begon de ellende. 3 files van elk een vol uur kregen we voor onze kiezen . Allen werden veroorzaakt door een ongeval. Dat kostte ons 3 uren, waardoor we pas om 10:30 uur aankwamen in de prachtige stad Budapest, gelegen aan de Donau, en bestaande uit twee gedeelten: Buda en Pest. We namen onze intrek in het Euro Star Budapest Center Hotel, voor ons uitgezocht door onze kookmaat Jos Castelijns. We hebben nog laat een Argentijnse Ossenhaas op een hete steen verorberd, weg gespoeld door een paar glazen bier. Al met al is er de kop af en was het een prachtige dag met schitterend weer. Morgen zetten we koers naar Sofia. Tot morgen.

dag 2 28-04-2012

 Posted by Trippers on April 28, 2012 at 4:00 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 2 BUDAPEST(Hongarije)-Szeged-Belgrado(Servie)-Nis-Pirot-SOFIA(Bulgarije)

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 770

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 2075

3.0 Wegen: In zeer goede staat

4.0 Weer: De gehele dag een strak blauwe hemel: Wat een prachtige dag weer!!!

5.0 Temperatuur: 27C

6.0 Culinair: Laat in de middag, onderweg: McDonalds hamburger met frites

Om 08:30 uur een prima crew-breakfast in het hotel. De rest van de boys waren al buiten. De oliecontroles uitgevoerd op de auto’s en direct daarna de stad ingereden om langs de Donau nog wat foto(film)-opnames te maken. De stad lag er prachtig bij in deze ochtendzon. Om 10:00 uur koers gezet naar het zuiden , richting Belgrado.

Net buiten de stad de 1e tegenslag: file.

Dat kostte ons al weer een half uur, de dag begon dus goed. Goed en wel op de autobaan richting de Servische grens werd het geleidelijk aan minder druk. Rond 12: 00 uur waren we aan de grens. In Hongarije tot dan toe veel vlak landschap(grasland en veel akkerbouw) aan beiden zijden van de autobaan gezien. Geen uitdagend landschap moet ik zeggen. Goed en wel aan de grens vlotte het goed, tot op het moment dat de douanier El Nurs paspoort onder de loep nam. Hij keek bedenkelijk naar El Nur en vroeg hem van alles. El Nur praatte als een Hollandse brugman maar de man was duidelijk. Omkeren met die auto en El Nur moest maar terug naar Budapest om een visum te gaan halen. Hij mocht de grens niet over!!! Ik was ontzet. Vanaf Kerstmis gaat het in de vergaderingen alsmaar over de visums en men had niets nodig. Het is niet te geloven dat ze dit niet gecontroleerd hebben. Leon vertelede me ook nog doodleuk dat hij niet wist dat we door Servië zouden rijden. (Het heeft in de route vanaf Kerstmis gestaan en het is minimaal 6 keer gemaild) Daar stond ik nu. Mijn wagen moest en zou weer naar de andere kant van de grens rijden. Daar heb ik afscheid genomen van El Nur, hem geld gegeven en gezegd dat hij een lift moest nemen bij een vrachtwagenchauffeur en maar terug moest gaan naar het vliegveld van Budapest. Daar kon hij dan een vliegtuig pakken en naar Sofia vliegen(over Servië;). Terwijl ik dit zit te typen verneem ik dat hij vanavond hier land om 22:30 uur. Toen met drie man verder Servië in gereden, naar Belgrado. S’middags moest ik weer een stommiteit uithalen(in een bocht over de doorgetrokken lijn rijden) en jawel hoor ze stonden me al op te wachten. Nou moet ik zeggen dat ik lulde als iemand die de boete wilde ontlopen, maar het geluk was aan mijn zijde dat de banken op zaterdag dicht waren hier. De agenten waren ook zeer geïnteresseerd in de route en het liep met een sisser af.(Veel mazzel deze keer)Om 18:00 uur reden we Belgrado binnen. Ik moet U vertellen: voor Belgrado een uitgestrekt vlak landschap aan beiden zijden van de weg: na Belgrado een prachtig heuvellandschap vol licht groene velden en bomen, gelardeerd met prachtige bloemen erin. Na de plaats Nis, op weg naar Piro, kronkelde de weg zich door een nauwe vallei met gigantische rotspartijen aan weerskanten van de weg. Plotseling om 20:00 uur stonden we weer aan de grens. Geen marihuana of ander soort pillen gevonden door de douaniers, dus we konden weer vooruit. Om 20:30 uur reden we Sofia binnen. We staan versteld van de prachtig verlichtte gebouwen. We hebben onze intrek genomen in het centrum van de stad in het Radison Blue Hotel. Nu gauw wat eten en drinken en tot morgen.

dag 3 29-04-2012

 Posted by Trippers on April 29, 2012 at 6:15 PM Comments comments (2)

REISVERSLAG DAG 3 SOFIA(Bulgarije)-Plovdiv-Svilengrad-Edirne-ISTANBUL(Turkije)

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 620

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 2695

3.0 Wegen: In zeer goede staat: Vooral in Turkije zijn de wegen 3 baans en in perfecte staat.

4.0 Weer: De gehele dag weer een strak blauwe hemel en vooral heet in de auto.

5.0 Temperatuur: 28C

6.0 Culinair: Gisterenavond niets meer gegeten: alles was dicht(1 uur later in Sofia)

Op het moment dat wij gisterenavond het verhaal op de website zetten, kwam onze El Nur lachend de kamer binnen stormen. Ongelooflijk dat hij al weer in Sofia was. Hij heeft een taxi (die pakketten bracht naar de grens)bij de grens zo gek gekregen die hem meer dan 150km terug heeft gebracht naar het centrum van Budapest. Daar heeft hij weer een taxi naar het vliegveld genomen . Op het vliegveld heeft hij een emotioneel verhaal gehouden dat z’n vader problemen met z’n hart heeft in Sofia en door de vliegmaatschappijmanager € 100,00 extra te betalen kon hij nog een plek op de laatste vlucht naar Sofia boeken.

Toch lullen als een Azeri-brugman. Enfin we waren plotsklaps weer compleet. Na een paar biertjes gedronken te hebben in de Tequila-club zijn we onder de lakens gegaan.Vanmorgen ons toch een beetje verslapen. 08:45 aan het ontbijt ;een kwartier te laat. Daarna de auto’s uit de parkeergarage gereden, olie bijgevuld en Sofia in. We logeerden recht voor de mooie parlementsgebouwen en vlakbij de Alexander Nevsli-kathedraal. Beiden een mooie foto waard. Daarna door deze stad richting het zuiden, via de stad Plovdiv naar Svilengrad aan de grens. Daar bracht navigator Nur me weer in de problemen en we reden een verkeerde weg in. Na een half uur rijden, langs vervallen communistische bedrijven,een dorp met ingezakte huizen en een armzalige kolenmijn, die op zondag nog in werking was, reden we ons vast tegen een hek. Midden in een prachtig heuvellandschap, waar de boeren nog met een paard op de akkers werkten. Uiteindelijk toch maar weer de gehele weg teruggereden tot we weer op de snelweg kwamen. Het werd verder een prachtige rit, dwars door glooiende velden en heuvels met alles lekker lichtgroen gekleurd, de lentekleur. Aan de grens verliep het vlotjes, want er waren nauwelijks wagens voor ons. Aan de Turkse grens moesten we met z’n drieën een visa halen. El Nur was deze keer in z’n nopjes, want hij als Azeri en vriend van de Turken, behoefde er geen. Door de hevige voorjaarszon en het rijden met open dak, zie ik er inmiddels wel uit als een rode kreeft. Leon en Toon hebben allebei nog last van hun ziekbed afgelopen week. Er wordt in die wagen weinig gesproken, want ze zijn allebei hun stem kwijt(kan ook zijn dat, dat komt van het roken in die kar). Dan maar muziek draaien is het motto en de (goede)muziek schalt uit hun wagen als we ze regelmatig passeren. Om 19:00 uur reden we Istanbul binnen. Tjonge, wat een metropool. Een prachtig gezicht met al die hoge gebouwen en daartussenin de groene velden en het in prachtig geel bloeiende gewas, waar ik de naam niet van weet. We arriveerden precies in de hotelbuurt, midden in het oude centrum. Natuurlijk geen een hotel kamers voor ons. Alles volgeboekt( > 10 geprobeerd). Toen maar eigenwijs het centrum uitgereden. Even doorgereden langs de kust en daar doemde het Novotel op. Ditmaal wel prijs. We gaan nu terug met de taxi Istanbul in om eens even de Oosterse sfeer hier goed te proeven. Tot morgen, voor ons een welverdiende rustdag.

dag 4 30-04-2012

 Posted by Trippers on May 1, 2012 at 1:55 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 4 ISTANBUL(Turkije) Rustdag

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 0

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 2695

3.0 Wegen: In zeer goede staat.

4.0 Weer: De gehele dag weer een strak blauwe hemel.

5.0 Temperatuur: 24C

6.0 Culinair: Gisterenavond een prima visrestaurant en vanavond een geweldige maaltijd aangeboden door een vriend van Leon.

Gisterenavond zijn we met de taxi naar een visrestaurant gegaan onder een brug over de Bosperus. Wij moeten U melden dat we heerlijk zeebaars gegeten hebben met een geweldig orkest op de achtergrond. De fluitist zorgde voor een opwindend geheel en je had het gevoel dat elk moment alle slangen van Istanbul tegelijk uit de manden omhoog kwamen. Het leek op een gegeven moment wel een goed carnavalsorkest. Voldaan zijn we tijdig weer naar het Novotel gereden en op tijd, voor 01:00 uur gaan slapen.

Vanmorgen om 09:30 uur aan het ontbijt. Daarna even wat gerelaxed op de kamer. Leon en El Nur moesten wat werk verrichten en om 11;15 uur weer de taxi genomen, deze keer naar het oude centrum. Daar natuurlijk eerst de twee grote moskeeën bezocht, namelijk de Aya Sophia en de Blue Mosque. Daartussenin ligt het mooie Sultanahmet Plein.We mochten nergens in de moskeeën op dat tijdstip naar binnen, want het was gebedstijd. Eigenlijk kwam dat ons wel goed uit en het kostte ons ook teveel tijd en daarom maar even een terrasje genomen in de heerlijke lentezon en genoten van heerlijke kop Turkse thee. Daarna maar begonnen aan een voettocht langs allerlei leuke winkels naar de Grand Bazaar. Onderwegen kwamen we langs de Cemberlitas Obelisk. Het verhaal gaat dat hier nog wat beenderen van Jesus Christus begraven liggen. De Grand Bazaar is volgens ons de grootste overdekte marktplaats van Europa. Mijn god wat een oppervlak en winkels!!

Tassen, kleding, tapijten,specerijen,sieraden, je kunt niet bedenken wat ze er niet verhandelen. Een prachtige plek om te vertoeven. Inmiddels had Leon z’n oude vriend Melih gebeld en die wachtte ons hier op. Hij zou ons op sleeptouw nemen door Istanbul en ik moet zeggen dat is aardig gelukt. Van de Grand Bazaar in een overvolle tram naar de Bosperus. Daar een priveboot geregeld en 1,5 uur gevaren op de Bosperus. Een geweldige boottocht. Vanaf het water geeft je dat een prima zicht op de zeer drukke vaarweg en op de prachtige gebouwen(o.a het Topkapi Palace: het voormalige paleis van de Sultan en nu Museum) van de stad. Na de boottocht zijn we weer met een boot naar het Aziatische gedeelte van de stad gegaan. Dit is niet zo toeristisch en geeft een meer relaxter uitstraling. Vandaar naar een visrestaurant van een vriend van Melih,met een geweldig zicht op de Bosperus. We hebben daar geweldig getafeld en het kon niet op. Ik heb in mijn hele leven niet zoveel vis(tarbot) op tafel gekregen!! We kregen van de eigenaar aan het eind van de avond nog een paar stickers mee om op de wagen te plakken. Na de nodige thee met ijs, aardbeien, appel,kiwi en weet ik nog al niet meer, namen we afscheid. Nu aangekomen in het hotel, schrijf ik dit verhaal terwijl El Nur al ligt te snurken en nemen we afscheid van deze geweldige dag in Istanbul. Melih bedankt :het was grandioos. Morgenvroeg wacht ons weer een uitdagende route, namelijk meer dan 700 km naar Samsun aan de Zwarte Zee.

dag 5 01-05-2012

 Posted by Trippers on May 1, 2012 at 2:00 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 5 ISTANBUL(Turkije)-Izmit-Bolu-Gerede-Merzifon-SAMSUN

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 765

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 3460

3.0 Wegen: Het is een verademing om over deze prachtige wegen te rijden!!

4.0 Weer: De gehele dag weer een strak blauwe hemel.

5.0 Temperatuur: 27-30C

6.0 Culinair: Het ontbijt in het hotel was zo ongeveer het uitgebreidste wat ik in deze reis heb gezien. Te veel om te kiezen en je moet oppassen dat je weer niet teveel neemt. Navi Nur nam zoals elke ochtend een zestal bananen en allerlei ander fruit mee de wagen in. Qua fruit komen we dus niets tekort!

Vannacht toch niet zo goed geslapen. De vis lag teveel op de maag!! Zelden zoveel vis gegeten. Vanochtend stond Navi-Nur al weer om 06;00 uur langs z’n bed. Hij gaat elke ochtend sporten in de sportzaal van het hotel. De rest van de dag is hij uitgeput.

Ik stond om 07:00 uur langs m’n bed en om 07:30 uur zaten we met z’n drieën aan het ontbijt. Navi-Nur was nog in geen velden of wegen te vinden(was waarschijnlijk van z’n fiets gevallen, of weer een vriendin tegengekomen).

Klokslag 08:00 uur reden we weg uit Istanbul. We namen het besluit niet verder de stad in te rijden, maar eruit en dat was achteraf een wijs besluit. Vrij snel zaten we op de juiste autobaan, richting Ankara. Je moet overigens niet bang zijn uitgevallen in deze kolossale stad met z’n 15 miljoen inwoners. Ze rijden er als gekken en het is maar goed dat wij twee tanks bij ons hebben en ook niet bang zijn, want ze gaan er wel voor aan de kant. Voor ons toch een apart gevoel om over de grote Bosperus brug te rijden, richting Azie. Na ongeveer 100 km rijden waren we de grootste drukte uit. Ankara, de hoofdstad alsmaar aangehouden en geleidelijk aan ontsnapten we aan de wirwar van wegen. Het was wat nevelig omdat we natuurlijk dichtbij het water reden. Toen we steeds meer verder landinwaarts reden, begon de mist op te trekken om plaats te maken voor weer zo’n strakke blauwe hemel met een temperatuur van om en nabij de 30 graden Celcius. Rond 13:30 uur stopten bij een klein snel stromend riviertje waar de tafel en de stoelen werden uitgeklapt en het koffiezetapparaat op de omvormer werd aangesloten. Helaas Hans, volgens mij nooit goed getest, want hij doet het weer niet. Toen maar onze toevlucht genomen tot het gasstel. Binnen een mum van tijd had Culinair gildelid Leon de soep en de koffie klaar. Daar even heerlijk in het Turkse berglandschap dus gepicknickt. Voor Toon was dat een hele ervaring, die tussen de bedrijven door nog een Turkse wilde hond moest verjagen, daar deze op de welriekende soepgeur was afgekomen.

Na een uur weer op pad. We moesten nog zo’n 400 km. Bij een automatische vignetslagboom ging het toch weer even mis. Navi-Nur zou Leon helpen want de slagboom ging niet open voor hem. Uiteindelijk ging hij open maar klapte te snel neer: Boom aan gort! De Turken kwamen van alle kanten aangerend, maar snapten er ook niks van en wij besloten maar door te rijden.Verder een aangename en gerelaxte reis mogen beleven. Onderwegen nog een keer gestopt bij een wegrestaurant en de baas vond ons initiatief zo geweldig dat hij bij ons kwam zitten en ons een drankje aanbood. Hij was fervent PSV-aanhanger en wist alles van de Nederlandse competitie af. Hij draaide duimen voor de 2e plaats, maar dan moest eerst Feyenoord nog een gelijkspel of een nederlaag oplopen. Om 19:00 uur reden we SAMSUN binnen, dat aan de Zwarte Zee ligt. De Turken vinden overigens de Zwarte Zee nou niet bepaald een toeristisch oord. De zee schijnt nogal vervuild te zijn en er staat altijd een nogal frisse wind. De voorkeur ligt vooral aan de west en zuidkust. We hebben onze intrek in het Yafeya Hotel. De auto’s staan voor het eerst niet in een parkeerkelder maar recht, zij aan zij voor de deur. Kan de bewaking er een oogje vannacht op houden. Morgen rijden we 350 km naar Trabson, alwaar we morgenavond 3 Trippers opwachten, namelijk Peter Geboers, Leo van Otten en Frank Cremers. Het wordt er steeds gezelliger op. Tot morgen.

dag 6 02-05-2012

 Posted by Trippers on May 2, 2012 at 2:40 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 6 SAMSUN-TRABSON(Turkije)

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 350

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 3810

3.0 Wegen: Het is een verademing om over deze prachtige wegen te rijden!!En dat geldt voor vandaag weer. Gewoon een gloednieuwe weg langs de kust!

4.0 Weer: De gehele dag weer een strak blauwe hemel.

5.0 Temperatuur: 28-30C

6.0 Culinair: Gisterenavond echt Turks gegeten. Dat smaakte voortreffelijk.

Gisterenavond weer eens een onvervalst islamitisch element meegemaakt. We wilden gaan eten in een van de Turkse restaurants in Samsun, niet ver van het hotel verwijderd. Leon was toe aan een pot bier. Maar in al die Turkse restaurants weigerde men ons, omdat we bier wilden drinken bij het eten. Maar ja , je hebt altijd wel van die slimmeriken die ergens handel in zien, dus ook hier. Een van de restauranthouders vertelde ons om een eind verder in de bar bier te gaan drinken, hij nam het eten op en bracht het naar de bar, na een half uur. Dus een echte Turskse afhaaldienst, geregeld door hemzelf. Volgens Navi-Nur was hij wel heftig in overtreding en als ze hem snapten, kon het hem wel eens z’n business kosten. Wel verschrikkelijk goed gegeten: biefstuk,gehakt, pepers, rijst,brood, tomaten, gesneden sla met allerlei specerijen erin. Om 12:30 uur lagen we allemaal voldaan in ons bedje.

Vanmorgen , na het ontbijt, even een park ingelopen, dat prachtig was aangelegd met veel fonteinen en een nagebouwd schip, met hierop allerlei(30) poppen die blijkbaar een generaal van het Turkse leger met allerlei hoogwaardigheidsbekleders moesten voorstellen , die op 19 mei in 1919 hier voet aan wal zetten. Om 11:00 zetten we koers naar TRABSON. 350Km de zee aan onze linkerzijde en bergen aan de rechterzijde. Rond 13:00 stopten we onderweg om in een prachtig in het groen gelegen restaurant thee te drinken en Navi-Nur en Leon besloten om een hamburger van een enorme omvang te verorberen. Na een uur rust verder gereden naar TRABSON. In een voorstadje van TRABSON reden we een prachtige witte moskee met vier torens voorbij. Zoals we zagen onderweg worden er nog steeds nieuwe bijgebouwd. (Ter info: Istanbul heeft er meer dan 3000) Blijkbaar hebben Elnur en ondergetekende vanmorgen iets gegeten dat niet goed is gevallen. Hij was aan de race en ik verrekte van de buikpijn en voelde me erg onbehaaglijk, waarbij ik de km. vanmiddag aftelde,

naar het einddoel Novotel-Trabson. Hier had Toon al een kamer geboekt, want hij vliegt morgen terug naar huis. Hij heeft volgens ons erg genoten en hij wwas een plezierige tripper om erbij te hebben. Ik ben een paar uur op zijn bed in de kamer gaan liggen, totdat Leon me in paniek belde, dat ik de lichten van de auto had laten aanstaan. Dus toen er met een vaart eruit. We wachten nu in de lobby van het hotel op onze nieuwe crew:Peter,Leo en Frank. Zij vlogen vandaag van Dusseldorf naar Istanbul. Daarna met een separate vlucht naar TRABSON. We horen net dat zij 1 uur vertraging hebben, dus landen ze hier omstreeks 11:00 uur. Dat is vervelend want we laten Toon achter in dit prachtige hotel en wij rijden vanavond nog 150 km. door naar Kemalpasa, alwaar we al 3 kamers hebben geboekt in het Sarp-hotel. We willen namelijk dicht bij de Turks-Georgische grens zitten om morgen de lastige route naar TIBLISI te vergemakkelijken.

Dus voor het eerst gaan we na dit verhaal van vandaag nog rijden(nog nooit gedaan in voorgaande edities) Ik voel me lichtelijk beroerd maar goed genoeg om de trip voort te zetten. Tot morgen.

dag 7 03-05-2012

 Posted by Trippers on May 3, 2012 at 1:50 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 7 TRABSON(Turkije)-Pazar-Kemalpasa-Borjomi-TIBLISI(Georgie)

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 552

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 4362

3.0 Wegen: Het eerste gedeelte was een drama . 100km voor Tiblisi kregen we een autobaan.

4.0 Weer: s’morgens bewolkt, daarna boven in de bergen hevige regen, nadien bewolkt.

5.0 Temperatuur: 10-20C

6.0 Culinair: Nauwelijks gegeten i.v.m. buikklachten. De rest heeft gisterenavond wat spaghetti gegeten in het Novotel hotel.

Gisterenavond nog lang moeten wachten op de drie musketiers. Ik ben na mijn verhaal schrijven weer het bed in gedoken. Toon kwam me wakker maken omstreeks 23:15 uur. Dat slapen had me wel goed gedaan. Rond 23:30 uur arriveerden de mannen. Toen afscheid genomen van Toon en met de mannen 150 km. naar Kemalpasa aan de grens met Georgie gereden. Daar onze intrek genomen in een nieuw Sarp hotel. Vannacht rond 04:00 uur dacht ik even dat ik de volgende dag doodziek in de auto zou moeten liggen, zo beroerd was ik, maar dat viel s’morgens toch mee. Na een licht ontbijt vanmorgen op weg naar de grens. Dat werd daar ongeveer 1 uur wachten. Nadat we de grens over waren, reden we voor Batumi rechtsaf, een gele weg in op de kaart. Nou dat hebben we geweten. Een prachtige weg met adembenemende uitzichten zowel naar rechts als links van de weg. We zagen een prachtige brug, gemaakt uit lavastenen over een kolkende rivier. Daar wat mooie foto’s genomen. Daarna tijd voor de tafel met stoelen eruit en voor wat lekkere soep. Na een uur relaxen langs een rivier die geweldige watermassa’s naar beneden afvoerde, zijn we weer doorgereden. Steeds hoger de bergen in. Plotsklaps geen asfalt meer, allen nog maar grint, gaten en koeien op de weg. Er kwam geen eind aan!! Tot overmaat van ramp ging het onweren en regenen tot aan hagel toe. De weg werd steeds slechter en we klommen steeds hoger. Op een gegeven moment reden we door metershoge sneeuw aan beiden zijden van de weg. In allerlei bochten van de weg moest je door complete watervallen manoeuvreren. Na de top te hebben bereikt ging het met nog slechtere wegen weer bergafwaarts. Nog niet hadden we zoiets meegemaakt op onze Tripperstochten. Plotseling riep Leon in de walki-talki “band lek”.Nou dat kon er nog wel bij.

Nu kwam het erop aan . Een speciale opblaasbal(meegegeven door Toon) , die je met een slang aan de uitlaat van de wagen aansluit, blaast de bal op , die uiteraard onder de wagen is geschoven. Zo werd snel en professioneel het wiel vervangen en na 20 minuten reden we weer. Na ongeveer 4 uur zeulen met de wagens, door de door de regen spekglad geworden zand/grintpaden, kwamen we uiteindelijk weer op een geasfalteerde weg. Weer wat meegemaakt en gezien wat we waarschijnlijk niet meer terugzien. Nu konden we gas geven en na vandaag 8 uur te hebben gereden, reden we Tiblisi binnen. Nu om 09:00 uur zit ik dit verhaal te typen. Het is hier nu 2 uur later dan bij jullie. We zijn uitgenodigd en gaan nu naar het beste Georgische restaurant in Tiblisi. Morgen laten we U weten hoe het was.

dag 8 04-05-2012

 Posted by Trippers on May 4, 2012 at 4:25 PM Comments comments (1)

REISVERSLAG DAG 7 RUSTDAG en TIBLISI(Georgie)-Rustavi-Sixli-Tovuz-GANCA

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 227

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 4589

3.0 Wegen: Prima wegen.

4.0 Weer: Licht bewolkt.

5.0 Temperatuur: 23-26C

6.0 Culinair: Geweldige Georgische keuken geproefd. Het was een culinair hoogtepunt tot nu toe.

Gisterenavond zijn we uitgenodigd door een vriend van Eldar uit Bakoe. Leon en Elnur kennen deze man erg goed, vanuit Bakoe.

Nou deze mensen hebben ons geweldig bezig gehouden, zowel gisterenavond tot diep in de nacht(morgen) en vanmiddag met een geweldige stadstoer.

Dhr. Tengiz Mezurnishvilj, c.e.o. en eigenaar van een grote verzekeringsmaatschappij en van 7 ziekenhuizen had ons gisterenavond in een van de beste Georgische restaurants uitgenodigd samen met zijn medewerker Irakli Dokadze, die vanmiddag onze gids was in Tiblisi.

We kregen een overvolle tafel opgediend met allerlei groenten, sausen, brood,vis, kazen,kip en noem maar op. Nadat we onze ogen uit hadden gekeken zijn we vol goede moed aan het tafelen geslagen. Toen we al aardig wat drank,te beginnen met Cha-Cha, naar binnen hadden gewerkt, kwamen we er achter dat er nog een hoofdgerecht moest komen. Allerlei spiezen met gebarbecued vlees eraan werden binnen gebracht en dat alles werd opgeluisterd met een echt Georgisch koor van een man of 8 , die een paar geweldige nummers ten gehore brachten. En uiteraard stroomde de uitstekende Georgisch rode wijn volop. Het diner werd opgeluisterd door ik denk wel 10 speeches aangevuld met evenzoveel toasts, door Tengis, Elnur, Leon, Leo, etc.

Na dit perfecte diner namen we 2 taxi’s en reden naar een ander centrum van de stad. Daar nog eens goed aan de drank gegaan en we eindigde op een geweldige manier in bed. Vanmorgen rond 11:00 uur ontwaakten we en een prima douche in het prachtige Radison Sas Blu Hotel deed wonderen. Onze nieuwe vriend Irakli zat al weer klaar in de lobby om ons door de stad te loodsen om al die schitterende gebouwen te laten zien. Voordat we hier aan toe waren zaten we al weer gezellig op een buitenterras aan de lunch. Weer kwamen er allerlei lekkere en prima uitziende gerechten op tafel. Sommigen moesten met een bepaalde gebruiksaanwijzing genuttigd worden. Daarna een badhuis bezocht en enkele historische panden bezichtigd die werden gerestaureerd. Daarna was het de beurt aan de grote christelijk orthodoxe kerk die we ook van binnen mochten zien. Echt een prachtige kerk, zowel van buiten als van binnen. Daarna zijn we naar een bergtop gereden met een groot meer en hebben daar bij een restaurant een kop koffie gedronken. Toen weer naar het hotel, alwaar Elnur en Leon ons opwachten. Een van de medewerkers van Tengis had de band laten repareren, dus dat was ook al weer geregeld. Tengis was in het hotel in vergadering met een minister van Financiën , dus het krioelde van de security mensen daar. Tengis kwam toch even uit de vergadering, we onderscheiden hem met de klompjes en namen afscheid van onze beiden Georgische vrienden. We hadden besloten om eerder naar Bakoe te gaan omdat er nog een grens te slechten was, namelijk de Georgische/Azerbeidjaanse. De douaniers daar waren er allemaal van overtuigd, door ons, dat wij zouden optreden in Bakoe tijdens het Eurovision Songfestival. Daarom kregen we hier en daar wat voorrang, maar het duurde toch nog 2 uur!!

We zijn nog ongeveer 100 km in Azerbeidjan doorgereden tot de stad Ganca, waar we de intrek hebben genomen in het Ramada Plaza Hotel. We hebben begrepen dat we morgen op tijd in Bakoe moeten arriveren, want de Azerbeidjaanse TV staat ons op te wachten en we moeten op audiëntie bij de Nederlandse ambassadeur. Er wacht ons morgen een zeer druk programma met veel eten en heul veul drank(wodka). Tot hopelijk morgen en als dat niet lukt omdat ik teveel gezopen heb, dan tot zondagmorgen. Adieu.(Groetjes aan Claire!)

dag 9 05-05-2012

 Posted by Trippers on May 6, 2012 at 3:10 AM Comments comments (1)

REISVERSLAG DAG 9 GANCA(Azerbeidjan)- BAKU(Azerbeidjan)

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 403

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 4992

3.0 Wegen: Prima wegen,afgewisseld met veel omleggingen die dan over grind gaan en dat veel stof doet veroorzaken.

4.0 Weer: Licht bewolkt.

5.0 Temperatuur: 23-26C

6.0 Culinair: Geweldige Azerbeidjaanse keuken geproefd. Het was weer zeer amusant om toe te zien hoeveel verschillende gerechten er tijdens zo’n avond op tafel worden gezet, die ook nog eens voortreffelijk van smaak zijn.

Het is niet om het thuisfront te verontrusten maar ik moet het toch kwijt. Als je gevraagd wordt om een realistisch verslag te maken dan probeer ik zo goed mogelijk over te brengen wat wij allemaal meemaken. Nou dat is me nogal wat!

Heel veel prachtige landschappen trekken aan ons voorbij, we zien veel mooie steden, we proeven in al deze landen de verschillen in cultuur en maken nieuwe vrienden. Er zijn ook minder leuke dingen en soms gebeuren die zo plotseling dat men even de tijd ervoor nodig heeft om dit te verwerken. Zo ook eergisterenavond toen we in het donker van de Georgische/Azerbeidjaanse grens richting Baku reden. Vooral dat in het donker rijden proberen we zo veel mogelijk te vermijden, want op deze donkere wegen gebeurt van alles. Auto’s met halve of geen verlichting rijden er rond, veel vrachtvervoer, maar ook veel loslopend vee en mensen langs de wegen. En het vee maar ook mensen letten niet altijd op, of zijn dronken. Ik zag plotseling toen we rond de 100 km. per uur reden plotseling een man voor m’n wagen opdoemen uit het niets en door een enorm snelle correctie aan het stuur kon ik hem rechtsvoor m’n wagen nog op het nippertje ontwijken!. Dat scheelde echt maar een haar en ik dacht dat m’n hart eruit kwam. Verdomme wat was ik verschoten en wat hadden we allemaal een geluk gehad! We moeten er toch niet aan denken dat we hier in de middle of nowhere iemand doodrijden. De trip had hier kunnen eindigen!! En ik zie de man nog steeds in het licht van de wagen plotseling opdoemen en weer verdwijnen. Het kost wat tijd dit beeld kwijt te raken. We waren er allemaal erg van geschrokken. Hoe de man ertoe kwam om zomaar over te steken en niet te kijken blijft voor ons een groot raadsel. Wellicht was hij dronken, maar het blijft ook dan nog een Azerbeidjaan. Een tweede voorval deed zich gisterenmiddag voor in Baku( hier kom ik later in dit verhaal nog op terug.)

Gisterenmorgen vrij vroeg opgestaan, nl. 07:00 uur. We wisten dat we nog de nodige km. moesten rijden naar Baku en er stond het nodige op het programma daar. Nadat we door de prachtig groen gekleurde heuvels richting de Kaspische Zee reden werd het allemaal steeds geler, dus droger. Rond 14:30 uur bereikten we de stad. Eerst moesten we bloemen kopen , want we gingen als Hollandse delegatie op de streng bewaakte begraafplaats een bloemstuk leggen bij het graf van de vader van de huidige president. De Azerbeidjaanse TV wachtte ons daar op en legde de gehele ceremonie vast. Wij allemaal in tenue, liepen met de Nederlandse vlag, in een rij naar het monument, Leon legde daar het bloemstuk neer,prevelde wat en wij bogen het hoofd, met de petten af. Toen weer in colonne retour. Daarna gaf Leon een TV-interview en dienden wij als decor met de wagens. Toen een rondrit door de stad, alwaar steeds hier en daar opnames werden gemaakt. Op een bepaalde plek stond de Nederlandse ambassadeur met z’n vrouw ons op te wachten. Hij begroette ons hartelijk en deelde vriendschapsonderscheidingen(speldjes) uit. Wij gaven hem een kruik Georgische wijn en overhandigde hem de Nederlandse vlag, zodat we daar ook vanaf waren! Toen wat pilsjes genomen op een terras, waar een Nederlander de scepter zwaaide. Even terugkomend op de minder leuke dingen, we hadden zowaar een lekke band voor de ingang van de begraafplaats, nog voordat de TV ploeg er was. Wij dachten, professionals als we zijn, we wisselen even snel de band, met dat luchtkussen van Toon. Echter steeds als we de wagen omhoog lieten komen, met dit kussen eronder, ging de wagen net niet hoog genoeg, dus legden we er wat houten blokken op, om de wagen hoger te krijgen. Echter op een gegeven moment vloog, door de druk, een van de blokken(de grootste) tussen de wagen en het kussen,uit!! Als een raket werd het blok gelanceerd, vloog met een klap schielijk over de andere wagen heen en kwam 25 meter verder op de grond terecht. Mijn god we verschoten ons kapot. We moeten er niet aan denken dat iemand dit tegen z’n lijf of hoofd had moeten krijgen, want dan was de trip voor de 2e keer in minder dan 24 uur over geweest.

Gelukkig waren er geen slachtoffers en het luchtkussen werd maar snel opgeborgen en de aloude krik deed z’n werk. Gisterenavond met een aantal kennissen van Leon en Elnur gaan eten in een leuk restaurant. Tijdens het diner, jawel tijdens het achtuurjournaal(Primetime), kwamen wij op de TV. Ik moet zeggen dat was echt even genieten en slim geregeld door Elnur en Leon. Dat hadden ze toch maar mooi voor elkaar gekregen. Nu, zondagmorgen zijn we benieuwd wat ze voor ons op het programma hebben staan. Groetjes uit een zonnig Baku.

dag 10 06-05-2012

 Posted by Trippers on May 7, 2012 at 2:30 AM Comments comments (2)

REISVERSLAG DAG 10 RUSTDAG in BAKU

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 0

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 4993

3.0 Wegen: Prima wegen.

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 26-28C

6.0 Culinair: Goede Azerbeidjaanse keuken geproefd.

Gisterenavond was het toch wat teveel geworden voor een enkeling. Voor de een was het op de nationale TV komen een geslaagd experiment en dook toen maar op teveel wodka en voor de ander was de wodka met de rest van de drank erachteraan ook teveel.

Bijvoorbeeld Elnur draaide een beetje door en er ontstond zelfs een beetje een Nederlands/Azerbeidjaans ruzietje omdat wij als onnozelen in dit land Ali B met Ali F(ook Elnur z’n familienaam maar dan wel anders geschreven) door elkaar haalden. Hij kon de grap met al z’n drank in zich, niet bepaald appreciëren. Frank was vanmorgen nog alles even aan het nameten en was niet uit z’n bed te sleuren door z’n maat Leo.( De twee waren overigens op een andere locatie in het centrum van Baku ondergebracht). Dus zijn we zonder Frank op pad gegaan. Op naar de gloednieuwe panden,die in een recordtempo hier worden gebouwd voor het houden van het EUROVISIE Songfestival. Ze hebben een compleet schiereiland vrijgemaakt van oude scheepswerven en hierop allerlei panden gebouwd. Vooraan begint het met een reusachtige verhoging, met allerlei trappen, met een gigantische vlaggenmast. Aan deze vlaggenmast wappert op een mooie en trotse manier de grootste vlag van de wereld. Van de stad naar dit , zeg maar” eiland” heeft men de langste boulevard van de wereld aangelegd, 44 km. Achter deze verhoging waarop de vlaggenmast staat bevindt zich het gebouw waar 24.000 mensen plaats kunnen nemen en waar het songfestival wordt gehouden. Er is tijdig door de autoriteiten voor toegangsbadges gezorgd , zodat deze belangrijke Nederlandse Trippersdelegatie toegang krijgt tot het gebouw. We kijken daar aangekomen, onze ogen uit. Een gigantische hal met een prachtig oranjeachtig podium, waarop een Duitse presentatrice al de nodige audio-en videochecks staat te doen. We mogen niets filmen want dit alles moet natuurlijk geheim blijven. Het complex wordt bewaakt door talrijke beveiligingsbeambten. Stiekum slaagt Cor Spielberg erin toch z’n opnames binnen te maken. Het zijn, nu teruggekeken, prachtige shots. Om het pand heenlopend kom ik mensen van Alphacam tegen, uit Belgie. Deze OB-vans(televisiewagens) zitten vol met producten van Axon Digital Design, een bedrijf waarvan ik aandeelhouder was tot 2007. Hier vinden we volop producten terug, geproduceerd door Halin uit Veldhoven! Ik krijg het voor elkaar om even een bezichtiging in een van de TV-wagens te doen. Prachtig dit allemaal, om zo nog je eigen producten op zo’n trip tegen te komen. Vandaar zijn we s’middags naar de aloude olievelden gereden. Precies het veld waar James Bond z’n film draaide. Allemaal ja-knikkers zover je maar kunt kijken. Ook nog even dicht bij zo’n boorput een kijkje genomen. De olie borrelt zo uit de put omhoog. Indrukwekkend gebeuren. Na deze intensieve inspanning zijn we in het park aan de de zee maar eens een pintje gaan drinken. Frank had zich inmiddels gemeld en zag er een beetje afgemat uit en voor de rest ging het wel. Vanavond gaan we in een restaurant eten waar men zonder een recommandation van hogerhand niet in komt. Dit restaurant(650 jaar oud) is gevestigd in een voormalige rust en drinkplaat voor kamelen. In het midden water en daaromheen in een cirkel de rustplaatsen voor de drijvers en hun reizigers. Via allerlei connecties van Elnur weer geregeld. We hebben er genoten van de Azerbeidjaanse keuken en van prachtige dansen. Geen wodka deze keer, maar wel geweldige wijnen. Daarna even naar een paar bars wat gedronken en op tijd in ons bed gedoken. Morgen nog een rustdag hier, want we moeten ons dan voorbereiden op de bootreis. Intussen vandaag ook 2 kapotte banden laten repareren.Tot morgen.

dag 11 07-05-2012

 Posted by Trippers on May 8, 2012 at 1:40 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 11 2e RUSTDAG in BAKU

1.0 Aantal gereden kilometers vandaag: 0

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 4993

3.0 Wegen: Prima wegen.

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 26-28C

6.0 Culinair: Goede Azerbeidjaanse keuken geproefd.

Vanmorgen rammelde de wekker om 09:00 uur. Na wat onwennig wakker te zijn geworden, door de in de vreemde slaapkamer vallende zonnestralen, besefte ik dat er weer werk aan de winkel was. Eerst een douche genomen in een bad wat eigenlijk meer een drinkesbak voor de koeien is in Holland. Een straaltje water van lek m’n vestje , maar wel goedkoper dan een hotelkamer want die vinden we hier niet onder de €350,00 per nacht! Daarom zitten we hier in een aftands appartement met 15 trappen omhoog lopen. De inrichting van de kamer lijkt op 1850, wat toen al z’n beste tijd had gehad. Maar we klagen niet, eigenlijk is het wel sjofel. Na de douche wat op de PC gekeken naar ons gastenboek. Wij vinden het zeer leuk als we al die reacties lezen. Heerlijk mensen, ga zo door. Wij laten jullie ook meegenieten met onze belevenissen en door de nodige foto’s op de site te zetten. Per dag zijn we hier ongeveer een 2 uur mee bezig , soms tot diep in de nacht. Wij vertellen U dat het keihard werken is en het nodige afzien. Eigenlijk zijn er een paar van ons aan vakantie toe!

Daarom zijn we vanochtend gaan afkicken in een Azerbeidjaans hellehok.

We hebben ons eens heerlijk laten verwennen. Dat betekent onder meer: uitkleden,de sauna in, het koude dompelbad in,lunchen,eitje verwerken, je persoonlijk in een gloeiend heet hok laten aftuigen door nun Azeri, lunchen, sauna, weer afkoelen, je persoonlijk laten wassen(rug,buik, benen, armen en wat er allemaal nog meer aan hangt)en dan laten verrassen door teilen lauw, warm en ijskoud water en je tenslotte laten inpakken als nun Arabier, die tuurt vanaf zijne kameel de woestijn in. Na 3 uur kom je herboren boven drijven!!

Toen zijn we met de auto’s en de papieren naar de haven gereden om de persoonlijke douanier op te zoeken die Leon en Elnur al maanden geleden hier hebben gecontracteerd, om voor ons de overtocht naar Turkmenistan te regelen. Na de nodige onderhandelingen , die uiteraard buiten het gezichtsveld van de gewone man, moesten plaats vinden, werd er uiteindelijk een deal getroffen. De 4 paspoorten lieten we achter en we mochten met de auto’s terug de stad in(eigenlijk normaal niet meer mogelijk). Elnur en Peter waren naar het politiebureau gegaan om aangifte van diefstal te doen. Ze hebben ons goed te grazen genomen, want we missen $ 2000,00 . Wellicht gerold of op het appartement weggenomen, wie zal het zeggen. Een ding is zeker, we hebben ze niet meer. Dit betekent dat we de komende 2 weken op water en brood door de woestijnen van Turkmenistan, Oezbekistan en Kazachstan moeten. Niets blijft ons bespaard op dit moment. Ik heb al gememoreerd dat het echt afzien is!!!!

Na de zaken in de haven te hebben verricht(de man belt een uur van tevoren morgenvroeg als de boot er is en dan krijgen we een V.I.P behandeling) zijn we de gehele stad doorgereden en ik moet je zeggen, dat is echt een hele beproeving. Ze rijden allemaal in gloednieuwe peperdure bolides of in aftandse karretjes en ze rijden en claxonneren als gekken. Dus je moet wel meedoen in die kakofonie van geluiden produceren. En dat doen we dan ook. Wel herkennen de mensen ons onmiddellijk van de TV en dat is natuurlijk wel een vermakelijke zaak. Toen zijn we een bezoek gaan brengen aan de moeder en zuster van Elnur. De zus, zo mooi ze is, woont in een evenzo prachtig appartement. Daar hadden de dames een geweldige aardbeientaart met thee voor ons klaar staan. Nog even van wat livemuziek genoten, voorgedragen door het zoontje en het dochtertje en toen 2 prachtige oude geschenken uit de familie gekregen van de moeder van Elnur voor Leon en mij. Ik moet zeggen het zijn prachtige geschenken, waarvoor we ze natuurlijke vanaf deze plaats hartelijk danken. Blijkbaar zijn de voorvaderen van Elnur belangrijke diamanthandelaren geweest hier in Bakoe!!Na wat bijgepraat te hebben zijn we weer vertrokken. Toen zijn we enkele biertjes gaan nemen in het oude centrum en omdat we na 14:00 uur niets meer gegeten hadden,toch nog maar een laatste diner eraan toegevoegd. Jawel hoor, ik hoor U al denken: het valt allemaal niet mee daar!

Daarna zijn we uitgenodigd voor een optreden van een plaatselijke rockband. Het werd een hevige avond met de nodige muziek en dans en vooral weer met wat nieuwe contacten. Tjonge ,ik geloof dat bijna alle Trippers op de bar hebben staan te dansen en ik voelde me weer ongeveer 30. Zelfs de dames in de bar kregen we zover dat ze gingen stagediven. Ik heb al veel feestjes meegemaakt , maar hier ging de gehele bar uit z’n dak. De rekening was er ook naar!! Leo,Peter en Frank hadden het geweldig naar hun zin en wilden nog wel enkele avonden blijven, maar het routeschedule is onverbiddelijk. Tijd is tijd. Tripper Alphons was al zenuwachtig en belde al op, of we wel over die zee heenkomen morgen. Tripper Jan maakte zich ook al zorgen en belde ook al op. We hebben hen de laatste stand van zaken doorgegeven. Verder zullen we het morgen gaan meemaken, Voor het eerst steken de twee wagens nu een zee over met bemanning. Vrienden en vriendinnen tot in de Turkmeense woestenij!!

Reisverslag dag 12

 Posted by Trippers on May 10, 2012 at 11:35 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 12 BOOTTOCHT VANUIT BAKU(Azerbeidjan)OVER DE KASPISCHE ZEE NAAR TURKMENBASHI(Turkmenistan)

1.0 Aantal gevaren kilometers op dag 12: 350km

2.0 Aantal gereden kilometers op dag 11/12: 30km.

3.0 Aantal gereden kilometers totaal: 5023

4.0 Wegen: De vaarweg lag open en de zee lag er rustig bij.

5.0 Weer: Onbewolkt.

6.0 Temperatuur: 28-30C

7.0 Culinair: Goede Azerbeidjaanse keuken geproefd.

De dag begon alweer om 07:00 uur. Ik denk eruit want anders hebben we de boot gemist. Ik naar het appartement van Leon. Die lag half dood in z’n bed! Nog even gekeken of hij ademde en jawel hoor , dus dat stemde me tevree! Daarna Elnur wakker gemaakt, maar die had zo’n kleine ogen dat hij me nauwelijks zag staan. Maar weer naar bed gegaan. Om 08:00 uur weer even gaan kijken of ik verbinding kon krijgen, maar neen hoor. Het was ook gisterenavond wel erg uit de hand gelopen. De muziek die de band speelde was prima, de normale drank(bier) ook , maar die kleine glaasjes tussendoor waren funest. Vervolgens zijn er ook nog een paar Trippers die de weg naar huis zijn kwijtgeraakt. Ik hoorde tenminste van Leo dat hij in een islamitische bar was terechtgekomen, waarbij de aanwezigen hem vroegen om in het gebed voor te gaan. Hij stelde voor om niet in het gebed voor te gaan maar naar bed te gaan! Aldus geschiedde. Frank kreeg ook hem vanmorgen niet wakker!! De mannen zien er zeer vermoeid uit en dan te weten dat het ergste nog moet gaan komen. Om 11:00 uur waren we dan gereed om naar de haven te gaan. Daar aangekomen regelde onze gecontracteerde politieagent alles!! We parkeerden onze wagens, namen er onze persoonlijke spullen uit en doken een restaurant in voor een laatste Azerbeidjaanse lunch. Kip, aardappelen, komkommer, overheerlijke tomaten, pepers, bosuien en brood. Kortom wederom een kostelijke maaltijd. Om 14:00 uur gingen aan boord , nadat de formaliteiten(kostte 1 uur) aan de grens waren verwerkt. De wagens werden langs de treinwagons gezet en we kwamen er achter dat we de enige passagiers waren op de bemanning na. Blijkbaar gaat er niemand vanuit dit land naar de overkant, daar ze het maar een barbaars land vinden. Om 17:00 uur lag de boot nog in de haven!! De overtocht zou 12 uur duren! De avond viel over de zee en de zonsondergang was mooi. In de verte zagen we Bakoe geleidelijk aan in de zee zakken. We zijn om 22:00 uur in onze hutten gedoken en zijn gaan slapen. Welterusten.

Om 08:30 uur werden we wakker in een hete hut. Ikzelf was al weer 10 keer wakker geworden s’nachts om te kijken of we nog vaarden. Ik kon dat mooi zien vanuit onze patrijspoort. Om 09:00 uur stonden we met z’n allen op de boeg van de boot of we al land in zicht hadden. Neen dus! Die 12 uur zijn er uiteindelijk 24 geworden. We zitten nu aan het ontbijt. We hebben de man achter het fornuis even aangegeven hoe hij de eieren met tomatenpuree moet bakken. Ze kwamen uiteindelijk goed van het fornuis. Intussen was de boot gedraaid en we legden aan in de haven van Turkmenbashi. Toen kregen we het bericht dat we geen toegang kregen tot de haven. Het zou wellicht tot de avond duren en als het nog meer tegen zou tegen zitten dan pas de volgende morgen. Wij balen! We hebben deNu de wagens uit het ruim proberen te krijgen en zo snel mogelijk door die douane proberen te komen. Dat zou toch nog enkele uren duren!! Uiteindelijk zouden we pas in de namiddag koers kunnen zetten richting Ashgabat. Op weg naar Ashgabat, de hoofdstad van Turkmenistan zagen we constant links van ons de oneindige woestijn, rechts van ons de gehele weg een bergketen dat de grens met IRAN vormt.

Reisverslag dag 13 09-05-2012

 Posted by Trippers on May 10, 2012 at 11:40 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 13 BOOTTOCHT VANUIT BAKU(Azerbeidjan)OVER DE KASPISCHE ZEE NAAR TURKMENBASHI(Turkmenistan)

1.0 Aantal gevaren kilometers op dag 13: 0 km

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 5023

3.0 Wegen:

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 28-30C

6.0 Culinair: Water met droog brood!!!!!

Om 08:30 uur werd ik wakker in een snoeihete hut. Ikzelf was s’nachts al wel 10 keer wakker geworden, om te kijken of we nog vaarden. Ik kon dat mooi zien vanuit onze patrijspoort. Om 09:00 uur stonden we met z’n allen op de boeg van de boot of we al land in zicht hadden. Neen dus! Die 12 uur waren er inmiddels al 13,5 geworden. We gingen maar om een ontbijt vragen. We hebben de man achter het fornuis even aangegeven hoe hij de eieren met tomatenpuree moest bakken, want meer was er niet!! Ze kwamen uiteindelijk goed van het fornuis. Toen maar weer eens gaan kijken op het enorme vaartuig, waar je gemakkelijk verstoppertje zou kunnen spelen en dan vinden ze je de 1e week wellicht niet. Leo ging rond 12;00 uur op onderzoek uit, want inmiddels waren we de baai van Turkmenbashi ingevaren. Een enorme grote baai, waar de nodige schepen voor anker lagen. Leo kwam terug met een slecht bericht van de kapitein. Hij kreeg geen toestemming om de haven binnen te gaan!! De kapitein zei er ook nog bij dat hij hier wel meer dan een paar dagen in de baai heeft moeten wachten, voordat hij toestemming kreeg om de haven binnen te varen. Dat was goed shit!!!

We hadden een goede nachtrust gehad, dus we dachten vanmorgen vroeg weg te kunnen rijden, maar dit was werkelijk een lelijke streep door onze rekening. Nu moesten we op deze dooie boot een hele dag zitten en maar hopen dat we een keer die klotehaven binnen konden varen. Rond 14:00 uur vertelde men ons dat we wellicht om 23:00 uur binnen mochten varen. Het is nu 18:00 uur en we zitten hier van nood, op die hete boot met een fles bier, de gehele bevolking (die we dan kennen) van Riethoven van armoede maar door te nemen. Ik zit nu op deze boot het verslag maar te maken. We kunnen niet bellen , daar alle accu’s van de telefoons leeg zijn en we hebben ook geen internet en als we dat zouden hebben, dan ook nog geen bereik.. Dus nu echt afzien!! We wachten maar af, maar we hebben nu wel een kostbare dag verloren en we bivakkeren nog steeds in internationale wateren. We zijn het land nog steeds niet binnen!!Wellicht kunnen we u morgen meer vertellen. Tot morgen.

Intussen was de boot gedraaid en we legden aan in de haven van Turkmenbashi. Toen kregen we het bericht dat we geen toegang kregen tot de haven. Het zou wellicht tot de avond duren en als het nog meer tegen zou tegen zitten dan pas de volgende morgen. Wij balen! We hebben deNu de wagens uit het ruim proberen te krijgen en zo snel mogelijk door die douane proberen te komen. Dat zou toch nog enkele uren duren!! Uiteindelijk zouden we pas in de namiddag koers kunnen zetten richting Ashgabat. Op weg naar Ashgabat, de hoofdstad van Turkmenistan zagen we constant links van ons de oneindige woestijn, rechts van ons de gehele weg een bergketen dat de grens met IRAN vormt.

Reisverslag dag 14 10-05-2012

 Posted by Trippers on May 10, 2012 at 11:40 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 14 TURKMENBASHI(Turkmenistan)-ASHGABAT(Turkmenistan)

1.0 Aantal gevaren kilometers op dag 14: 600 km

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 5623

3.0 Wegen: Slechte staat

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 28-32C

6.0 Culinair: Water met droog brood!!!!!

Wat een ellende! Het zou wellicht tot diep in de avond duren om uit te schepen en als het nog meer tegen zou tegen zitten dan pas de volgende morgen. Wij nog meer balen! We zijn maar van armoede om 21:00 uur onze hutten op gaan zoeken. Zo’n hele dag in de hete zon in zo’n baai voor anker liggen en niets kunnen uitrichten is voor ons allen een ware beproeving geweest. Het onthaasten is begonnen. Als je helemaal niets kunt doen dan 24 uur wachten en niets doen is voor velen mensen een normaal gebeuren hier in deze landen, maar wij zijn dat niet meer gewend in het Westen. We kregen echte afkickverschijnselen na een volle dag. Frank stelde al voor om verstoppertje te gaan spelen op het schip. Dit is zo’n allejezus grote bak dat je er compleet de 1e uren in verdwaald. Ook loopt er nog zo’n ouwe dikke moslim rond die alleen maar zeurt of hij de wagens mag wassen in het ruim voor $60,00, of zeurt om een SD-CARD met muziek erop, die wij helemaal niet hebben. Hem met een onderscheiding(onze Hollandse klompjes doen hun werk weer geweldig)het bos ingestuurd en hem $20,00 gegeven(uitonderhandeld met The Boss, zoals hij mij noemde)anders zou hij toch wel eens een auto een slappe band kunnen bezorgen en dat risico wilden we uitsluiten. Ook de kapitein, onze kok en de 1e en 2e stuurman hebben we een onderscheiding gegeven. Met betrekking tot de rest van de bemanning(vrouwen en mannen) kunnen we melden dat we er geen problemen mee hadden maar dat er ook nauwelijks contact was tussen hen en ons. Om 23:00 uur werd er op onze hutdeur geklopt. Zou het dan toch nog gaan geschieden? De man meldde dat we over een uur koers zouden zetten naar de haven: Midden in de nacht! Nou wij eruit en warempel het schip lichtte zijn anker en zette zich in beweging. Om precies 01:00 uur meerde het schip aan en sloten de spoorwegrails zich met de rails die in het ruim van het schip lagen , waarop 28 treinwagons(elk 24,5 meter per stuk) stonden, elk volgeladen met 4 stuks gigantische olietransportbuizen. Toen dit alles was gedaan moesten wij wachten op een Turkmeense dokter en de douane. Deze moesten aan boord komen en dat duurde weer een uur! Niemand die aktie nam en dan ging ik maar weer vragen of er dan niet gebeld kon worden wat de man dan uiteindelijk wel deed. Toen uiteindelijk de formaliteiten op het schip waren afgerond, mochten we de wagens van het schip rijden. Om 02:00 uur stonden ze buiten geparkeerd bij de douane. En toen begon er een circus dat ik in al die reizen nog nooit heb meegemaakt. We moesten alle vier achter elkaar ongeveer een 25-tal loketten af om overal papieren te laten schrijven, stempels te halen, geld te betalen en noem maar op. Het was een gekloot van de bovenste plank. En bij al die loketten moesten mensen wakker gemaakt worden. Ze kwamen half slaperig overeind, moesten nog wat wakker worden en dan gingen ze aan de slag. Het sloeg helemaal nergens op en wij vielen van slaap ook geregeld om! Om 06:30 uur was dit circus eindelijk ten einde. Toen moest de politie de wagens nog conrtoleren. Uiteindelijk konden we rijden om 07:00 uur. We besloten toen maar direct aan de 500 km naar Ashgabat te beginnen, zonder enige nachtrust. Gas erop. Op weg naar Ashgabat, de hoofdstad van Turkmenistan zagen we constant links van ons de oneindige woestijn, rechts van ons de gehele weg een bergketen dat de grens met IRAN vormt. Het landschap wisselde af met hoge rotsformaties en enorme uitgestrekte vlakten met hier en daar een kudde geiten en verdwaalde dromedarissen. De beesten zagen er soms verschrikkelijk uit met een halve wintervacht nog op. Rond 16:00 uur reden we uiteindelijk Ashgabat binnen. Ik werd direct gespot door een Turkmeense have garen die met een lazer aangaf dat ik 20km te hard reed. De politieagent vroeg $50,00. Ik gaf aan dat ik dat niet bij me had en frommelde een briefje van 20 te voorschijn. Na wat geouwehoer in de wagen met de man gaven we elkaar de hand en hij was meteen een vriend van de Trippers. We zochten het hotel waar we 2 jaar geleden tijdens de trip naar Peking ook hadden gelogeerd. Tijdens dit zoeken werden we weer aangehouden en toen werden we verordonneerd om de wagens te laten wassen. Toen maar weer een wasstraat opgezocht. Tijdens het wassen van de wagens heb ik dit verhaal gedeeltelijk zitten typen. Toen hebben we geprobeerd met Alphons de Tripper contact te zoeken echter de gewone Turkmeen mag niet naar het buitenland bellen. Dus dit mislukte. Wij alle vier onze telefoons worden niet door de Ned. Provider ondersteunt dus we hebben geen contact. We wisten ook niet meer de naam van het Hotel. Wel ongeveer hoe het eruit zag. Een jonge Turkmeen van de wasstraat reed ons voor, op zoek naar dit hotel. En dan rijdend door deze stad vergaap je je aan al die prachtige avenues en dito gebouwen. Zo’n stad heb ik nog nergens in de wereld gezien en hij wordt met het jaar groter en imposanter!! Mijn god wat ziet dat er schitterend uit!! Intussen waren we bij een imposant groot hotel gestopt en ik ben naar binnen gegaan en keek eerst m’n ogen uit. Alles wat in de lobby stond was van marmer en goud! Ongelooflijk wat een pracht en praal. Kosten overnachting voor een 2-persoonskamer €500,00. Nou ik heb daar alleen maar Tripper Alphons gebeld met de vraag hoe dat hotel ook al weer heette. Nou die nam op en dacht dat we met man en muis waren verzopen in de Kaspische zee. Hij was zo blij dat ik aan de lijn was en wij heelhuids aangekomen waren en hij vertelde dat het thuisfront enorm in spanning zat want men had al 3 dagen niets meer van ons vernomen. Ik verontschuldigde me, want wij waren echt 3 dagen van de buitenwereld afgesloten geweest. Ik zit dit nu te typen in het inmiddels gevonden hotel AK Altyn Hotel, tegenover het circus(bedankt Alphons!) We zijn nu een kostbare dag verloren op het reisplan, maar dat willen we de komende 2 dagen weer goed maken, zodat we op tijd in Astrakhan arriveren. Morgenvroeg op en dan begint een 3-daagse ploetertocht dwars door 2 grote woestijnen van Turkmenistan/Uzbekistan en Kazachstan. We hopen op een goede aankomst. Duimen dus nu voor ons!!!!!.

Reisverslag 15 11-05-2012

 Posted by Trippers on May 12, 2012 at 11:00 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 15 ASHGABAT(Turkmenistan)- NUKUS(Uzbekistan)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 550 km

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 6173

3.0 Wegen: Slechte staat

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 30-35C

6.0 Culinair: Wat gebakken aardappelen met kip en varken aan het spit: Daarna weer water met droog brood!!!!!

We zijn, na te zijn aangekomen in Ashgabat wat gaan eten om 21:45 uur, recht achter het circus. Er waren leuke zitjes, tussen het groen en de temperatuur was weer aangenaam op deze avond. Er klonk Turkmeense muziek uit de luidsprekers en het bier smaakte ons goed. Maar snel wat besteld,o.a. kip en varkensvlees aan de brochettes. We hadden net het vlees gekregen en waren goed en wel aan het eten en toen werd het stil. De muziek ging uit en na 5 minuten ook nog het licht. Er werd gesloten en de vraag aan ons wat a.u.b. betalen want ze wilden gaan opruimen en sluiten. Nou dat was weer een ferme tegenvaller, want het was al zo weinig na al die dagen geen eten. We hadden bij willen bestellen , maar dat lukte dus niet. Toen zijn we naar het hotel gewandeld en ons bedje gaan opzoeken, want we zaten er allemaal doorheen.

Om 07:00 uur liep de wekker af. Gauw een ontbijt en toen de auto’s qua oliepeil gecontroleerd. Dat was niet goed. We hadden motorolie nodig in de wagen van Leon! Die hadden we wel bij ons maar van alles wat behalve de goede. Het leek ons niet wijs om de lange rit naar Nukus door de woestijn te gaan maken met te weinig olie. Daarom vroegen we de weg om diesel te tanken en voor motorolie. Dat viel niet mee dit te vinden in deze grote stad. We spraken een jongen aan en deze reed ons voor naar een tankstation. De 1e had geen diesel. Op naar de 2e. Weer geen diesel. Uiteindelijk bij het 3e pompstation wel. Alles volgetankt, dus ook de reservekannen. De diesel kost hier €0,20 per liter!!! Dus dit is nog eens plezierig tanken. Daarna naar een garage voor de olie. Hier werd door een ijverige monteur ontdekt dat de olie niet meer goed was. Een nieuw oliefilter moest erop en alle olie eraf. Weer een tegenvaller en we liepen uit de tijd!! Uiteindelijk was alles in orde en konden we Ashgabat verlaten rond de middag. Toen begon de lange rit dwars door de Turkmeense woestijn. Ik moet U vertellen , wij hebben enorm genoten van deze rit(zie ook foto’s) Midden in de woestijn ontdekten we een groot gat waar kraakhelder water opborrelde. Een prachtig gezicht. Ook de verschillende kleurschakeringen van het zand in de woestijn is ronduit prachtig om te zien. Tot 100 km voor de stad Konurgensch veranderde de tot nu toe redelijk geasfalteerde weg, ronduit in een gruwelijke shitweg met alleen maar kuilen, gaten en stof en nog eens stof. Dit vergde van ons weer het uiterste van ons uithoudingsvermogen, vooral door de aanhoudende hitte. Om 18:30 uur reden we richting grens. Daar aangekomen vertelde men ons dat de grens gesloten was om 18:00 uur en dat we terug moesten naar Konurgensch. Wat een ellende en wat een tegenvaller. Snel belden we allen met wat familieleden, voor het eerst , sinds we Bakoe hadden verlaten, daar we hier aan de grens wel ontvangst hadden van de Oezbeekse provider. Toen maar weer terug. Niemand van ons wilde overnachten in de stad Konurgensch, daar die eruitzag uit het jaar nul. Alles was stoffig, vuil en het zag er niet erg betrouwbaar uit. We besloten naar de stad Daschovuz te rijden, ongeveer 125Km. verder, richting de stad Chiva, die we morgen op het programma hadden staan. Wellicht zouden we dan daar over de grens kunnen, dat zou ons morgen 150 kilometers schelen in Oezbekistan. Rond 20:00 uur schreeuwde Peter:”Band lek”. Verdomme dat kon er nog wel bij. Tot overmaat van ramp merkte ik steeds meer dat mijn remmen van m’n wagen niet goed werkten. We vervingen met grote spoed de kapotte band en reden verder de stad Daschovuz in. Daar merkte ik steeds meer dat m’n remblokken echt op waren. Het was onverantwoord om verder te rijden. We doken, na wat zoeken in deze stad, in een oud uitgewoond communistisch hotel. Tjonge wat zag het eruit. Het kostte de nodige onderhandelingen om in te checken en er werd een Turkmeen uit het restaurant gehaald want die beheerste wat de Engelse taal. Alles is hier in de Russische taal, meer kennen ze niet. Deze man had er al enkelen achter de kiezen, vertelde hij, maar hij hielp ons voortreffelijk met een Turkmeense/Hollandse geldwisseltruc. Alles moet hier in de lokale munt, “de Mannath” betaald worden en die hadden we niet meer. We hadden alleen nog dollars. Uiteindelijk lukte het ons en we hadden een bed. Tot morgen.

Reisverslag 16 12-05-2012

 Posted by Trippers on May 12, 2012 at 11:00 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 16 DASCHOVUZ(Turkmenistan)- NUKUS(Uzbekistan)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 300 km

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 6473

3.0 Wegen: Redelijke staat

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 30-35C

6.0 Culinair: Hopeloos: geen eten, alleen water,cola, limonade, chips met droog brood!!!!!

Wat een ellende. Nu weer geen eten! Ook het water uit de douches leek wel bruin bier. Dus weer niet gedoucht. Ik loop rond als een vogelverschrikker!! Ook Leo’s broek stond stijf van de suiker. Er was een fles Fanta geëxplodeerd tijdens het rijden en het leek wel of hij in z’n broek had gedaan. Alles plakte van de suiker. De Turkmeen uit Turkmenbashi,met z’n leuke vrouw, werd steeds meer een kompaan. Zijn vrouw haalde de wodka van z’n kamer en die fles maakten we ook leeg. De barman werd verordonneerd ergens anders maar koel bier te gaan halen want dat uit zijn bar was niet te drinken. Frank knapte af en dook het bed in. Peter, Leo en ondergetekende dronken en kletsten nog door tot diep in de nacht. Niets te eten dan maar wat bier erin dachten we. We hebben toch nog wel wat plezier gehad tussen deze uitgeleefde muren. Om 08:00 uur naar het ontbijt, maar we brachten eerst onze koffers naar de wagens. Daar klampte Leo een man aan die geïnteresseerd onze wagens stond te bestuderen. Deze man werkte voor een Fins bedrijf. Hij stond te wachten op een maat van hem en dit werd onze redding. Toen die arriveerde wilde deze man ons wel naar een garage brengen. Dus dan maar geen ontbijt. Na enige tijd door de stad rijden arriveerden we bij een “garage”. De wielen gingen eraf en jawel ijzer op ijzer. Er was geen Toyota-dealer hier in de stad. Dus nu de kunst om deze remblokken te vinden. Het werd aardig spannend, want als er die niet waren, hadden we een ontzettend probleem. Doorrijden was geen optie!!!We hadden ook nog maar een dag in het visum, dus we moesten vandaag Turkmenistan UIT!! GELUKKIG kwamen ze terug met de goede remblokken. Jongen, jongen we hadden nu echt geluk. De monteur had ze al verwisseld terwijl we nog stonden te wachten op Frank, die de kapotte band was gaan laten maken ergens anders. Na de heren ontzettend te hebben bedankt(dollars en klompjes!), hebben ze ons de weg gewezen uit de stad,richting het Oezbeekse Chiva. Daar bij de grens aangekomen, gebeurde wat wij al vermoedden. Ze weigerden ons over de grens te laten, want we moesten via de Konurgensch/Nukus grenspost, zoals in de papieren was opgetekend. Nou dan voel je je wel even goed ge………!! Nu konden we weer 150 kilometer terug rijden en konden we de stad CHIVA wel vergeten. Dit was onmogelijk nog te rijden, door al deze tegenslagen. Het zat ons niet mee. We besloten weer terug te rijden naar de stad Konurgensch, naar de grenspost waar we gisterenavond niet meer doormochten. Om 13:00 uur daar aangekomen, hadden de heren douaniers pauze tot 14:00 uur. Toen maar de tafel en stoelen eruit en aan de soep. Klokslag 14:00 uur ging de grens open en we werden goed geholpen. Het kostte ons totaal 3 uur. Om 17:00 uur reden we Oezbekistan in. Op naar Nukus. Daar aangekomen zochten we het hotel Nukus. We inspecteerden de kamers en gingen zowat over onze nek, zoals de badkamers en de toiletten stonken en eruit zagen. Niet ver hiervandaan vonden we een keurig hotel, met nette kamers en gloednieuwe badkamers. Alleen we moesten allemaal op onze knieën in bad liggen om ons haar te wassen want de sproeikoppen werkten niet. Dat was niet zo erg want we hadden tenminste fatsoenlijke kamers met zuiver water. Nu nog wat eten zoeken en dan morgenvroeg zeer vroeg op, om 05:00 uur voor de zwaarste tocht uit de trip. 600 km dwars door de Oezbeekse/Kazachstaanse woestijn en ditmaal echt door het zand, zoals de kaart voorspeld. Wellicht hoort U ons weer 2 dagen niet want ook hier zullen we denk ik geen telefonisch bereik hebben. Laten we nu eens hopen dat dit deze keer wel goed verloopt. Wellicht tot morgenavond, anders tot later.Houdoe!

Dag 17 13-05-2012

 Posted by Trippers on May 14, 2012 at 11:35 AM Comments comments (0)

EISVERSLAG DAG 17 NUKUS(Uzbekistan)- ATYRAU(Kazachstan)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 930 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 7403 km.

3.0 Wegen: Prima in Uzbekistan tot aan de grens. Na de grens een weg(80km)naar Beyneu, die geen weg te noemen is. Een en al kuilen, gaten, zand en nog eens zand, derhalve een stoffige aangelegenheid.

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 30-35C

6.0 Culinair: Prima Uzbeeks gegeten: salade vooraf, Solyanka soep, en Italian meat als hoofdgerecht.

Ik eindigde het vorige verhaal met de zinsnede: “Laten we hopen dat het deze keer wel goed verloopt”. Nou dat is NIET uitgekomen! We wisten dat het een van de zwaarste ritten van deze trip zou worden, maar zo zwaar had ik niet kunnen denken. De wekker liep om 05:00 uur af. Om 05:30 uur zaten we aan een Uzbeeks ontbijt in het Romahna Hotel. Vijf personen waren in de weer voor ons vier Trippers. Om 06:00 uur reden we de stad Nukus uit. We werden verrast door een gloednieuwe weg naar de grens. Dat schoot goed op. Om 11:00 uur stonden we aan een gesloten grens met een grote hoeveelheid Uzbeken voor de grenspoort. Leo en Frank bewerkten de grenswachten en warempel de grenswachten deden de poort open voor ons. De rest moest vragend achterblijven. Anderhalf uur aan de Uzbeekse grens en anderhalf uur aan de Kazakstaanse grens kostte het ons. Toen de wagencontrole aan de Kazakstaanse grens ten einde was, wilde ik mijn wagen starten. Geen beweging in het slot te krijgen. Wat ik ook probeerde, de wagen startte niet meer. We duwden ten einde raad de wagen weg over de controleput tot buiten het gebouw. Wat een ellende. Nu dit weer. We kregen geen beweging in het slot. Ten einde raad besloten we de wagen te slepen. Echter de wagen had geen sleephaak. Leons wagen had er twee(normaal???!).We besloten er een van de wagen van Leon af te halen en deze aan de wagen van Cor te bevestigen. Zo geschiedde. Toen begon een lijdensweg van een kleine 100 km over een ontzettend slechte weg zonder asfalt maar meer en meer zand , kuilen en bulten. Het valt niet mee om een wagen te besturen zonder stuurbekrachtiging en rembekrachtiging. Het is ontzettend zwaar om 2 uur lang achter een wagen te worden voortgetrokken, soms op weinig tot totaal geen zicht, i.v.m. het stof.(zie foto). Om ongeveer 18:00 uur kwamen in Beyneu aan. Intussen was Alphons de Tripper naar Astrakhan gevlogen en had daar kwartier gemaakt in het grand Hotel Al Pash. Hem gebeld of hij intussen een reparatiemonteur kon regelen in de stad Beyneu, die wij naderden. En jawel na aankomst stonden daar monteurs klaar om de wagen te repareren. Binnen een mum van tijd lag het hele dashboard van de Toyota uit elkaar. Het contactslot werd eraf gesloopt en werd afzonderlijk gelegd, zodat ik dit met m’n flesopener , die ik aan de sleutelbos had hangen, kon starten. Om 19:30 uur werd de zaak weer in orde gebracht. We betaalden de Kazakstaan € 50,00 en we besloten toch nog naar Atyrau te rijden, 430 km, verder. Deze beslissing werd eigenlijk ingegeven om een dag in te halen, maar we zaten er toen al allemaal echt doorheen.

Toch besloten we door te rijden. Na 200 km ging bij mij het licht letterlijk en figuurlijk uit. Ik wilde niet meer doorrijden. Leon moest het overnemen. Na een klein half uur ging het licht echt uit bij mij. Ik kreeg het bloedheet en moest overgeven. Dus stoppen met die kar!! Ik overgeven. Nog drie keer gestopt om over te geven naast de wagen. Mensen wat was ik ZIEK!!!!!!. Na de 4e keer , na de stoel plat gelegd te hebben, viel ik in slaap. Men heeft toen nog ruim 3 uur doorgereden tot men Atyrau bereikte. Om 01:30 uur reden we Atyrau binnen, na meer dan 20 uur in touw te zijn geweest. Men zat er allen doorheen en we waren blij dit gehaald te hebben. Na enig zoeken vond men het hotel, dat door Alphons uitstekend was geboekt, namelijk Cha Gala. Ik werd door de jongens onder de douche gezet, en teder in bed gestopt. Complimenten voor Leo en de rest, ze hebben uitstekend voor me gezorgd. Het licht was uit en bleef uit .

Dag 18 12-05-322

 Posted by Trippers on May 14, 2012 at 11:50 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 18 ATYRAU(Kazachstan)- ASTRAKHAN(Rusland)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 355 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 7758 km.

3.0 Wegen: Slechte weg!!!!

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 32-35C

6.0 Culinair: Niets gegeten dan alleen augurken en yoghurt.

De jongens hebben me tot 09:00 uur laten liggen. Om 09:30 uur een prima ontbijt in dit prachtige hotel in het centrum van Atyrau. Om 10:30 uur reden we Atyrau uit. We vroegen een automobilist van de DHL om ons te voor te rijden, hetgeen hij deed. Toch leuk als dit soort mensen dit zonder enige vertraging dit doen voor ons. Dit soort behulpzame mensen vinden wij steeds op ons pad. Ongelooflijk dat zij dit elke keer voor ons doen. 350 km inclusief grens hadden we voor de boeg. Steeds zagen we hetzelfde , eindeloze vlakten, met dromedarissen op de weg, kamelen in de verre vlakten en wilde paarden die wilden overleven in deze zanderige hete vlakten. Soms kwamen we een paard tegen die stervende was in de hete woestijn. Karkassen van dromedarissen en van paarden kwamen we ook tegen. Zelfs woestijnbevers hebben we gesignaleerd en toen we ze op korte afstand benaderden wisten ze niet hoe snel ze in de grond moesten verdwijnen. Er waren zelfs koeien die midden op de weg lagen en die niet wijken wilden,ondanks ons getoeter, toen wij eraan kwamen. Je moet er gewoon omheen rijden want opstaan ho maar!! Om 14:00 uur waren we aan de Kazakstaanse grens, die wonderwel snel genomen werd. Ook de Russische grens stelde deze keer niets voor. We hadden geen roebels om het e.e.a. te betalen en de dames zeiden:” rijdt maar door”. Om 17:00 uur reden we over de machtige Wolgarivier ASTRAKHAN binnen. Over de brug , zoals 2 jaar geleden, naar het prachtige La Pash Hotel, strategisch gelegen in Astrakhan city. Alphonds stond daar in het gele Trippershirt al te zwaaien. Eindelijk een nieuwe Tripper erbij , die een geweldig hotel had geregeld. Hij had de grote biertjes al klaar staan. Die smaakten verschrikkelijk goed!!!! Ook de visdag morgen had hij al helemaal geregeld vertelde hij!. Na de nodige wodka en biertjes had hij een goede hit op zijn IPAD : Zo stil in mij!! Hij ging steeds meer uit z’n dak. Hij was zo blij dat hij ons kon verwelkomen. We laten ons vanavond helemaal verrassen door Alphons. De verwachtingen zijn groots en ik ben helaas nu helemaal zat na al die wodka en biertjes.. Dus stop ik nu met tikken. De mannen worden aan de tafel steeds luidruchtiger en het lukt me niet meer te concentreren. Tot morgen.

Dag 18 12-05-322

 Posted by Trippers on May 14, 2012 at 11:50 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 18 ATYRAU(Kazachstan)- ASTRAKHAN(Rusland)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 355 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 7758 km.

3.0 Wegen: Slechte weg!!!!

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 32-35C

6.0 Culinair: Niets gegeten dan alleen augurken en yoghurt.

De jongens hebben me tot 09:00 uur laten liggen. Om 09:30 uur een prima ontbijt in dit prachtige hotel in het centrum van Atyrau. Om 10:30 uur reden we Atyrau uit. We vroegen een automobilist van de DHL om ons te voor te rijden, hetgeen hij deed. Toch leuk als dit soort mensen dit zonder enige vertraging dit doen voor ons. Dit soort behulpzame mensen vinden wij steeds op ons pad. Ongelooflijk dat zij dit elke keer voor ons doen. 350 km inclusief grens hadden we voor de boeg. Steeds zagen we hetzelfde , eindeloze vlakten, met dromedarissen op de weg, kamelen in de verre vlakten en wilde paarden die wilden overleven in deze zanderige hete vlakten. Soms kwamen we een paard tegen die stervende was in de hete woestijn. Karkassen van dromedarissen en van paarden kwamen we ook tegen. Zelfs woestijnbevers hebben we gesignaleerd en toen we ze op korte afstand benaderden wisten ze niet hoe snel ze in de grond moesten verdwijnen. Er waren zelfs koeien die midden op de weg lagen en die niet wijken wilden,ondanks ons getoeter, toen wij eraan kwamen. Je moet er gewoon omheen rijden want opstaan ho maar!! Om 14:00 uur waren we aan de Kazakstaanse grens, die wonderwel snel genomen werd. Ook de Russische grens stelde deze keer niets voor. We hadden geen roebels om het e.e.a. te betalen en de dames zeiden:” rijdt maar door”. Om 17:00 uur reden we over de machtige Wolgarivier ASTRAKHAN binnen. Over de brug , zoals 2 jaar geleden, naar het prachtige La Pash Hotel, strategisch gelegen in Astrakhan city. Alphonds stond daar in het gele Trippershirt al te zwaaien. Eindelijk een nieuwe Tripper erbij , die een geweldig hotel had geregeld. Hij had de grote biertjes al klaar staan. Die smaakten verschrikkelijk goed!!!! Ook de visdag morgen had hij al helemaal geregeld vertelde hij!. Na de nodige wodka en biertjes had hij een goede hit op zijn IPAD : Zo stil in mij!! Hij ging steeds meer uit z’n dak. Hij was zo blij dat hij ons kon verwelkomen. We laten ons vanavond helemaal verrassen door Alphons. De verwachtingen zijn groots en ik ben helaas nu helemaal zat na al die wodka en biertjes.. Dus stop ik nu met tikken. De mannen worden aan de tafel steeds luidruchtiger en het lukt me niet meer te concentreren. Tot morgen.

Dag 18 12-05-322

 Posted by Trippers on May 14, 2012 at 11:50 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 18 ATYRAU(Kazachstan)- ASTRAKHAN(Rusland)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 355 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 7758 km.

3.0 Wegen: Slechte weg!!!!

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 32-35C

6.0 Culinair: Niets gegeten dan alleen augurken en yoghurt.

De jongens hebben me tot 09:00 uur laten liggen. Om 09:30 uur een prima ontbijt in dit prachtige hotel in het centrum van Atyrau. Om 10:30 uur reden we Atyrau uit. We vroegen een automobilist van de DHL om ons te voor te rijden, hetgeen hij deed. Toch leuk als dit soort mensen dit zonder enige vertraging dit doen voor ons. Dit soort behulpzame mensen vinden wij steeds op ons pad. Ongelooflijk dat zij dit elke keer voor ons doen. 350 km inclusief grens hadden we voor de boeg. Steeds zagen we hetzelfde , eindeloze vlakten, met dromedarissen op de weg, kamelen in de verre vlakten en wilde paarden die wilden overleven in deze zanderige hete vlakten. Soms kwamen we een paard tegen die stervende was in de hete woestijn. Karkassen van dromedarissen en van paarden kwamen we ook tegen. Zelfs woestijnbevers hebben we gesignaleerd en toen we ze op korte afstand benaderden wisten ze niet hoe snel ze in de grond moesten verdwijnen. Er waren zelfs koeien die midden op de weg lagen en die niet wijken wilden,ondanks ons getoeter, toen wij eraan kwamen. Je moet er gewoon omheen rijden want opstaan ho maar!! Om 14:00 uur waren we aan de Kazakstaanse grens, die wonderwel snel genomen werd. Ook de Russische grens stelde deze keer niets voor. We hadden geen roebels om het e.e.a. te betalen en de dames zeiden:” rijdt maar door”. Om 17:00 uur reden we over de machtige Wolgarivier ASTRAKHAN binnen. Over de brug , zoals 2 jaar geleden, naar het prachtige La Pash Hotel, strategisch gelegen in Astrakhan city. Alphonds stond daar in het gele Trippershirt al te zwaaien. Eindelijk een nieuwe Tripper erbij , die een geweldig hotel had geregeld. Hij had de grote biertjes al klaar staan. Die smaakten verschrikkelijk goed!!!! Ook de visdag morgen had hij al helemaal geregeld vertelde hij!. Na de nodige wodka en biertjes had hij een goede hit op zijn IPAD : Zo stil in mij!! Hij ging steeds meer uit z’n dak. Hij was zo blij dat hij ons kon verwelkomen. We laten ons vanavond helemaal verrassen door Alphons. De verwachtingen zijn groots en ik ben helaas nu helemaal zat na al die wodka en biertjes.. Dus stop ik nu met tikken. De mannen worden aan de tafel steeds luidruchtiger en het lukt me niet meer te concentreren. Tot morgen.

Dg 19 15-05-2012

 Posted by Trippers on May 15, 2012 at 1:55 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 19 VISDAG IN ASTRAKHAN(Rusland)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 0 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 7758 km.

3.0 Wegen: Slechte wegen!!!!

4.0 Weer: Bewolkt.

5.0 Temperatuur: 23-28C

6.0 Culinair: Salades, aardappelen met kip,speciaal gemarineerde kool en champignons.

Ik eindigde het verhaal gisterenavond , dat iedereen luidruchtiger werd en ik door de wodka niet goed meer in staat was om m’n verhaal goed op de PC te krijgen. Alphons had z’n IPAD voor de dag gehaald en er werden onvervalste Nederlandse werken gezongen. Vanmorgen waren er enkelen die niet meer wisten wanneer het licht was uitgegaan gisterenavond.. Peter zou alles op de website gezet hebben , maar wist niet meer of dat wel gedaan was. Leo wist al helemaal niet meer waar hij geweest was gisterenavond en Frank had maar wat wodka’s laten staan, na zijn 1e ervaring eerder. Alphons was de enige die nog nuchter genoeg was, om het e.e.a. te regelen, omdat hij voldoende uitgerust had, hier de afgelopen dag in Astrakhan.. Peter hebben we de gehele avond niet meer gezien: was in z’n bed gaan liggen en is niet meer wakker geworden sinds vanmorgen. Ik had beter ook naar bed kunnen gaan , maar dacht als ik genoeg water drink wordt het wel beter. Nou karrevrachten water erin geschud maar veel beter werd het niet op die beruchte bierboot. Kwam nog een Russische dame tegen die vroeg hoe het met Tripper Hans was. Heeft toch een goede beurt gemaakt twee jaar geleden, dat ze hem nog herinnerde! De bierboot was niet echt veranderd, alleen het doorzichtig glas was ondoorzichtiger geworden, waarop gedanst werd. Ik geloof dat we in een sauna zijn geëindigd maar zeker weet ik het niet mee. Vanmorgen om 09:00 uur zaten we allen weer fris aan het ontbijt. We moesten verhuizen naar hotel Park Inn. Ook prima hotel met mooie kamers. Vandaag was het VISDAG OP DE WOLGA.

Het busje stond om 10:00 uur klaar,om ons naar een Russische Datcha te vervoeren en we reden in zuidelijke richting Astrakhan uit. Na een uur rijden moesten we de boot in. Dat we in een rivierdelta waren beland was duidelijk te zien:overal water waar je ook maar kunt kijken. We arriveerden op een eiland dat mooi gelegen was en daar stonden diverse houten woningen op. De gastvrouw ontving ons met een maaltijd. Daarna in twee boten de Wolga op. Na een kwartier varen legden we de boten stil op een zijtak van de Wolga. Daar werden de vislijnen uitgegooid en warempel na 3 minuten ving Alphons de eerste en de grootste vis van de dag(zie foto). 2 uur vissen en de totale visvangst was 80 stuks!! Leo had gewonnen met 20 stuks maar moest Peter wel in de allerlaatste seconden verslaan door er twee tegelijk aan de lijn te vangen. Leo proficiat. Ikzelf had er 18, gelijk met Alphons. Frank had er 2. Hij vond het vismateriaal niet in orde en de plek was volgens zijn visie ook niet de optimale. Na de visvangst weer terug naar het chalet. Daar aangekomen was de tafel weer gedekt en de vissoep smaakte ons opperbest. Het werd tijd om ons te rusten te leggen. Eenieder kreeg een kamer toegewezen en we sliepen een kleine 2,5 uur. Daarna weer een maaltijd, ditmaal met het hoofdgerecht:gebakken aardappelen met kip. Het smaakte ons best en we reden uitgerust en tevreden terug naar ons nieuwe hotel, alwaar ik nu dit verslag maak. Wellicht gaan we vanavond nog een kijkje nemen hier bij het Kremlin. Morgen wacht ons een zware etappe: 800 km. We rijden dan alsmaar naar het westen, door het gebied dat ten noorden van de Kaukasus ligt. Morgen melden we ons vanuit KRASNODAR. Bye,bye.

Dag 20 16-05-2012

 Posted by Trippers on May 16, 2012 at 1:05 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 20 ASTRAKHAN(Rusland)-KRASNADOR(Rusland)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 860 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 8618 km.

3.0 Wegen: Redelijk tot goede wegen.

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 28-33C

6.0 Culinair: Gisterenavond niets meer gegeten i.v.m. de 3 maaltijden van gisterenmiddag.

KRASNADOR here we are!

Om 19:30 uur reden we de stad Krasnador in. Een stad met meer dan 1 miljoen inwoners. Alphons had vanmorgen, via zijn kantoor in Moskou, al wat kamers laten boeken, zodat we nu in een balzaal van een kamer zitten waar er wel 10 in kunnen bivakkeren. Frank heeft besloten om morgen vanuit Krasnador, via Moskou naar huis te vliegen. We nemen vanavond dus afscheid van Frank. We hebben samen geweldig genoten van zijn aanwezigheid. Soms was hij wat stil, of wat schuw voor de wodka ,echter na er goed van geproefd te hebben werd hij adrem, ging altijd als 1e in de douche en/of te bed en hij kon soms wel heel snel zijn. Enfin, Frank bedankt voor de gezellige dagen en een behouden thuisreis.

Vanmorgen stonden we, zonder ontbijt in het hotel(was in de haast gisterenavond door de kok nog samengesteld), om 06:00 uur bij de wagens voor een lange rit naar Krasnodar. Eerst alles afgetankt en om 06:30 uur reden we de stad uit. Na een uur rijden hoorden we in mijn wagen een enorme knal! Rechtsachter was het goed mis, dat voelde ik meteen aan de wagen, dus als een gek op de rem. Uitgestapt en ja hoor het was weer eens goed mis. De gehele rechterachterband was eraf geklapt. Ook de beschermkap, spatlap en een deel van de bumper was eraf geslagen. Dit was foute boel. Dit betekende een compleet nieuwe buitenband. Snel de krik eronder en de band gewisseld. Het scherm achter, werd provisorisch met ty-raps vastgezet. En nu met een snelle wissel(20 min.) reden we weer. Ditmaal door grote steppegebieden, afgewisseld met waterpartijen. Naarmate we meer naar het westen reden kreeg de steppe een meer groene glans over zich. Na de stad Elista, ging het landschap over naar meer gecultiveerde weidegrond en akkerbouw. Het werd steeds heter in de wagen en buiten werd het steeds groener. Tijd voor de stoelen en tafel eruit en : soep!! Na een korte pauze aan de rand van het Russische gemaaide grasland, gingen we weer op weg. We doorsneden talloze dorpjes waar het leven uit leek verdwenen.(velen Russische dorpjes zijn ten dode opgeschreven, omdat de jeugd wegtrekt. Wat overblijft zijn ouderen en zatlappen) Na wat stops om de weg te vragen die nogal ingewikkeld was te volgen via de landkaart, omdat er nauwelijks plaatsaanduidingen waren, reden we dan na een lange hete dag de geplande stad in. Net nu ik zit te typen komt Leo de kamer binnen en zegt dat het startslot(dat uitgebouwd was door de Kazakstaan)weer niet goed meer werkt. Zo kunnen we morgen niet weg. Verdomme weer problemen. Ik stop nu met dit verhaal en ga naar de wagen hoe we dit weer oplossen. Tot morgen.

Dag 21 17-05-2012

 Posted by Trippers on May 17, 2012 at 2:20 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 21 KRASNODAR(Rusland)-KERCH(Oekraïne)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 320 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 8938 km.

3.0 Wegen: Redelijk tot goede wegen.

4.0 Weer: Onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 28-33C

6.0 Culinair: Gisterenavond geweldig gegeten in het beste restaurant van Krasnodar.

We starten met een Italiaanse tapasschotel, diverse foccacia smaken alsmede diverse gemarineerde groenten. Aansluitend het hoofdgerecht: Marble Beef, geserveerd met een heerlijke cognacsaus en natuurlijk met de onvermijdelijke aardappeltjes. Het staat nu in de top vijf van de beste diners van deze trip.

Verdomme, de jongens hadden de starter gemaakt toen ik buiten kwam. Ze hadden er een ty-rap omheen gedaan en de ty-rap zodanig ingepakt met ducktape dat de ty-rap niet kon verschuiven. Probleem wellicht opgelost. Snel douchen en in twee taxi’s naar het beste restaurant van de stad: Don Basilio. Daar hebben we in een perfecte ambiance gegeten en uiteraard weer de overheerlijke “pivo’s”gedronken. Daarna zijn we naar de Amsterdambar gegaan. Amai, amai wat kunnen deze Russische meiden dansen. De hele tent hadden we tot 03:00 uur op z’n kop gezet. Leo stond op het podium met Frank en een aantal aantrekkelijke dames te dansen en warempel Leo werd door alle meiden , en dat waren er een hoop, tot beste danser uitgeroepen. Dus dit leverde hem een fles wodka op die direct meester werd gemaakt. Nou wat was daar een prima sfeer in die bar. Overal, en zelfs op de bar stond men te dansen. Het leek wel Bakoe, alleen hier hing het met de benen letterlijk en figuurlijk buiten. We hebben ons kostelijk geamuseerd en we keerden bekaf naar huis terug. We waren bij twee Schumacher taxidrivers ingestapt , want onderweg naar huis, wilden ze wel laten zien hoe hard ze konden rijden. Alleen het hoteladres vinden was teveel gevraagd. Beiden konden ons slaapadres niet snel genoeg vinden , wat Alphons tot een onvervalste Russische scheldkanonnade bracht, diep in de Russische nacht. Tjonge die taxichauffeurs werden echt kleine mannekes(hetgeen we toch anders inschatten tijdens de taxirit). Verschillende Russische mannen kunnen dat overigens goed, branieachtig overkomen, getuige ook de twee politieagenten die mij weer op de bon slingerden gisterenmiddag(2 x €50,00). Vanmorgen moesten we om 09:00 uur klaar staan want de vaste taxidriver van Alphons zou hier klaar staan om ons naar een bandenreparatieplaats te brengen, daar we nog steeds die kapotte band moesten laten repareren van gisterenmorgen. Alleen vanmorgen sloeg me de schrik om het hart. Ik startte de wagen maar ik had geen licht, geen remlicht en geen richtingwijzers. Niets werkte!!! Dat lag, naar ons vermoeden, aan dat uitgebouwde kloteslot. Zo konden we niet weg!! Dus nu zonder licht,etc, achter de taximan aan, naar een Toyotadealer. Daar aangekomen werden we aan zowat 5 mannen in Toyota-dressekleding voorgesteld en we waren een uur bezig om alle gegevens eerst in een PC te zetten alvorens er een monteur kon beginnen. Ik zei tegen Alphons: “Dit wordt helemaal niets”!! Ze gaven aan om na 2 a 3 uur te kunnen aangeven of ze het konden maken!1 Tot frustratie pakte we een schroevendraaier en begonnen we er zelf aan te sleutelen en warempel plotseling liep de wagen motorisch veel rustiger en was de sperdifferentiaal uitgeschakeld.(deze was de laatste dagen continu ingeschakeld tijdens het rijden) Zo moest die wagen lopen en het licht werkte ook weer. Rijden nu!! Op naar Kerch!! Het was 11:30 uur toen we Krasnador verlieten , een hoop kostbare tijd verloren helaas, door al die overijverige Toyota-boys. We reden in westelijke richting steeds meer de bergen in. Het werd steeds groener en groener. Nadat we aan de Zwarte Zeekust waren aanbeland en richting het veerpont en de grens reden, werd het landschap meer en meer glooiender. De heuvels stonden hier onafgebroken vol met wijnranken Om 16:00 uur stonden we ineens voor de grens en het veerpont. Hier gaf men aan , voordat alle grensformaliteiten vervult zouden zijn, dat we om 19:00 uur zouden afvaren. Zo geschiedde. Tijdens de overtocht knoopte Alphons een gesprek aan met een dame van over de 80 jaar oud. Hij was na het gesprek zwaar onder de indruk. Het vrouwke begon over de oorlog en de hevige gevechten met Duitsers, Tjechen en Roemenen, allen tijdelijke handlangers van de Duitsers. Volgens Alphons was het maar goed dat we uit Holland kwamen en niet uit Duitsland, anders had ze ons allemaal overboord gesmeten. De ergernis zat nog diep . De overtocht duurde 30 minuten en verliep aanzienlijk beter als daar bij de Kaspische overtocht! Bij de Oekraïense grens ging het voortvarend:0,5 uur. We namen midden in Kerch onze intrek in een leuk hotelletje waar we liefdevol werden opgevangen door een 4-tal dames die hun beste beentje wel wilden voorzetten voor ons. We gaan nu eerst wat dineren, want daar zijn we wel aan toe. Wellicht krijgen we vanavond weer een wilde avond. Adieu.

Dag 22 18-05-2012

 Posted by Trippers on May 18, 2012 at 1:15 PM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 22 KERTCH(Oekraïne)-SEVASTOPOL(Oekraïne)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 375 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 9313 km.

3.0 Wegen: Redelijk tot goede wegen.

4.0 Weer: Licht bewolkt.

5.0 Temperatuur: 30-33C

6.0 Culinair: Gisterenavond prima gegeten in het restaurant van het hotel in Kertch:

Diverse gesneden worsten en diverse kazen als voorgerecht. 3 personen hadden een pannetje met kip, groenten en frites en 1 persoon had een steak met champignonsaus en frites. Uiteraard waren er ook een paar Pivo’s aanwezig.

De avond was rustig deze keer, immers de boog kan niet altijd gespannen staan!

Leo had al de hele dag tegen z’n slaap zitten vechten in de bloedhete auto, dus na het diner ging hij direct onder dak: “gesloopt heet dat in vakjargon”. De 3 echte boys gingen nog even langs een openluchtdisco die op de strandboulevard was gelegen. Goede muziek met een potje bier en verder bleef het rustig. We gingen om 23:30 uur terug naar het hotel en doken onder de lakens(meer was niet nodig i.v.m. de warmte). Het is natuurlijk onbegrijpelijk dat vanaf het moment dat wij uit Riethoven zijn weggereden, we elke dag nagenoeg een onbewolkte hemel hebben, met volop zon en temperaturen die constant schommelen rond de 30 graden, terwijl jullie daar in het Brabantse zitten te vernikkelen van de kou. We lezen dat uiteraard in het gastenboek! Niet getreurd overeen goede week brengen we het warme weer mee naar Riethoven! Vandaag hebben we echt een schitterende rit gehad over de Krim. Deze keer geen problemen met de wagens, prachtige uitzichten, geweldige muziek (de radio is weer gemaakt, sinds de reparatie had ik geen muziek meer). Werkelijk mensen , dit was de mooiste rit tot nu toe. Allen je weet nooit wat die dag, als je s’morgens vertrekt, gaat meemaken. Rond 12:00 uur reden we op een weg die liep langs de Zwarte Zeekust. Op een gegeven moment dacht ik, omdat ik een enorm groot strand voor me zag, kom laat ik eens van de weg het strand oprijden. Ik reed het zand in en stopte tijdig, daar ik zag dat het zand nogal fijn korrelig was. We zagen wat geks liggen op het strand. Ik dacht daar ligt een mooie vrouw te zonnen, dus ik liep erop af. Dichter bijgekomen, was het geen vrouw maar echt een kanjer van een dode vis(soort haai). Toen Alphons en ik daar zo bij stonden te kijken, keken we ook een eind verder naar de wagen van Leo en Peter. Die Leo reed steeds verder het strand op en bleef toen steken in het mulle zand. Leo wilde weer iets doen wat natuurlijk, met een beetje kijk op de zaak, natuurlijk niet kon. In de verte zagen we hem uit de wagen gaan, in de wagen gaan , er weer eruit. Tja die zat goed vast. De wagen groef zich steeds dieper in het zand vast. Toen we arriveerden had hij al twee trekkabels uitgerold klaar liggen, maar die waren samen niet lang genoeg. Als ik me nu ook nog in dat mulle zand zou begeven zaten we dadelijk allebei vast en konden we de rest van de dag wel vergeten. Dus ,ongelofelijk, de rijplaten van Toon kwamen er nu toch nog van pas. Zelfs de schop die we bij ons hadden, kon eraan geloven. Leo werkte zich in de naad , het water gutste van zijn kop af. Stap voor stap kwamen we langzaam achteruit, zodat uiteindelijk na een half uur ploeteren de trekkabel bevestigd kan worden. Vol gas trok mijn Yoyota, de Toyota van Leo achteruit, weg uit het mulle zand. Nadat een grote stofwolk was opgetrokken stonden de wagens weer op vaste grond. Aktie Leo kon worden beëindigd met een goede afloop. Snel weer de harde weg op en richting Yalta gereden. Daar aangekomen zijn we het centrum van de stad ingereden. InYalta heeft een historische gebeurtenis plaatsgevonden, zoals U als aandachtige lezer weet. In 1945 hebben hier Roosevelt, Stalin en Churchill een belangrijk verdrag getekend, dat het echte einde van de 2e wereldoorlog betekende. Wat daar ook vastgelegd werd was de verdeling van de machtsblokken in Europa. In de praktijk ontstond in wezen hier de scheidslijn die dwars door Europa zou gaan lopen en wat later het ijzeren gordijn zou gaan heten. We hebben in het oude centrum, dat aan zee ligt, een mooi restaurant opgezocht. Hier hebben we vier lekkere bouabaisse soepen besteld en genuttigd. Daarna werden we opgezocht door twee aangeschoten Russen, die wel wat drank met ons wilden delen. Alphons en Leo(geen chauffeur nu) wilden wel wat proeven. Nou een tweede was niet meer besteed ,zo scherp was de drank, aan de gezichten te zien. Wegwezen dus. Op weg naar Sevastopol, (altijd de grootste Russische marinehaven aan de Zwarte Zee van de Sovjet Unie geweest)sloegen we links af, vlak voor deze stad. In het plaatsje, Balaklava, zou nog een grote ondergrondse onderzeebootopslag en reparatiebasis liggen uit de 2e wereldoorlog , die te bezichtigen zou zijn. Echter we kwamen te laat, de kassa was dicht. Wel zagen we dat deze basis in een berg was aangelegd met een ingang voor deze U-boten en een uitgang op de Zwarte Zee. Zeer vernuftig aangelegd en dus nauwelijks zichtbaar vanuit de lucht. Bombarderen had dus ook geen zin. Was toch even indrukwekkend om te zien. Om19:00 uur reden we Sevastopol binnen. Een mooie stad zo te zien. Meteen een prachtig oud hotel ”Best Western Sevastopol” midden in het centrum genomen met zelfs een beveiligde stalling voor de wagens. Kan niet beter. Prijs €100,00 per 2-persoonskamer. Ook niet duur dus. Het weekend is begonnen hier dus we zullen eens gaan kijken of hier iets te vieren valt. Tot morgen trouwe lezers!

Dag 23 19-05-2012

 Posted by Trippers on May 19, 2012 at 10:35 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 23 SEVASTOPOL(Oekraïne)-ZAPOROZAE(Oekraïne)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 460 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 9773 km.

3.0 Wegen: Slechte tot redelijke goede wegen.

4.0 Weer: Strak onbewolkt.

5.0 Temperatuur: 30-33C

6.0 Culinair: Culinair was het gisterenavond zeker niet. De bestelde steak was niet goed gebakken. Dus dat was niet zo geslaagd. Wel het terras, dat was zeer gezellig en zat tot laat in de avond helemaal vol en er werd volop gedanst.

Er viel overigens niet zo veel te vieren. 2 grote discotheken in het centrum van de stad (ongeveer zo groot als Eindhoven) waar de jeugd weer volop los ging op de dansvloer. Onze gele brigade kwam niet echt tot een doorbraak deze avond. In het centrum was ook een heuse Beatlesbar aanwezig. We hebben rustig wat gedronken en de temperatuur was buiten tot laat in de nacht aangenaam. Om 02:30 uur doken we voldaan onder de lakens. Vanmorgen om 09:00 uur ontbijt en we reden om 10:00 uur noordwaarts Sevastopol uit. Het heuvelachtige gebied maakte plaats voor vlak terrein met velden vol prachtige bloemen. Over een landengte reden we het schiereiland De Krim af. Rechts de Zee van Azov en links de Zwarte Zee. Als je hier De Krim oprijdt zie je twee zware kanonnen opgesteld, ter herinnering aan de hevige gevechten die hier plaatsvonden in de 2e wereldoorlog(De Krim was van strategisch belang). Na een climax(gisteren) komt meestal een anti-climax(vandaag) Na de prachtige rit gisteren over het eiland de Krim, volgde nu 300km lang, een saaie rit. Vlak landschap met gecultiveerde akkers en weilanden en soms ook nog onontgonnen gronden ertussen.

Hier valt verder niet veel over uit te weiden. Als het saai buiten is moeten we het gezellig binnen maken, nietwaar. We hebben samen, Alphons en ondergetekende, gezellig meegezongen met al die geweldige nummers op onze Top-2000 stick. Another 45 miles(Golden Earring), Overcome(Live),Halleluja(Lisa), Highway to hell(AC-DC), Keep on rocking in the free world(Neil Young)etc. Allemaal goud van oud en goed voor in een snikhete auto. Dat alles geeft de Trip toch een extra cachet. Om 16:00 uur reden we de industriestad Zaporozae binnen. De stad bestaat uit een grote lange straat, de Leninstraat. Op nr.135 vonden we ons Intourist hotel. Het gebouw ziet eruit als een oud communistisch hotel, maar van binnen is het een en al pracht en praal. We zijn maar meteen aan een sandwich en salade gegaan, want we hadden trek in iets hartigs. Vanavond vieren we uiteraard het weekend en morgen naar Kiev. Kiev here we come again. Morgen vliegen Jan en Hans in. Elnur en Leon vliegen vanuit Bakoe naar Kiev. Dus als alles goed is zijn we morgenavond met z’n achten. Het zal een gezellige bedoeling worden daar in de Boedha Bar te Kiev. Tot zondagavond.

Dag 24 20-05-2012

 Posted by Trippers on May 21, 2012 at 4:30 AM Comments comments (0)

REISVERSLAG DAG 24 ZAPOROZAE(Oekraïne)-KIEV(Oekraïne)

1.0 Aantal gereden kilometers op dag: 550 km.

2.0 Aantal gereden kilometers totaal: 10.323 km.

3.0 Wegen: Slechte weg tot ongeveer 200km voor Kiev, daarna verbeterde de weg.

4.0 Weer: Opnieuw een mooie blauwe hemel.

5.0 Temperatuur: 30-33C

6.0 Culinair: Gisterenavond was het eten in een restaurant in The Arena van goede kwaliteit. Alleen de bediening was slecht. Eenieder moest veel te lang wachten en ikzelf kreeg niet wat ik besteld had. Jammer.

Het werd uiteindelijk toch een gezellige boel daar in de Boedha Bar te Kiev met de gele Trippersbrigade. Met zovelen daar aanwezig kan men wel een feestje bouwen. En dat deden we dus ook. We eindigden uiteindelijk in een lunchroom Mafia, met nog de nodige wodka en weer wat kennissen rijker.

Gisterenmorgen vertrokken we keurig op tijd uit Zaporozae voor de meer dan 500km lange rit langs de rivier De Dnjeper . Deze rivier stroomt ook door Kiev en die moesten we alsmaar naar het noord-westen volgen. Het eerste gedeelte van de rit volgden we deze rivier aan de zuidzijde. Halverwege staken we hem over en reden we aan de noordzijde. De zuidzijde had slechtere wegen maar was mooier, dan het laatste stuk, naar Kiev, aan de noordzijde. Deze rivier laat een enorme watermassa zien en is op sommige stukken kilometers breed. Net voor Kiev, toen de wegen beter werden, qua wegdek en je automatisch meer snelheid gaat maken, was het weer eens raak. Ik mocht weer eens plaats nemen in een politieauto. Ook deze heren hadden natuurlijk weer geen zin om een bon uit te schrijven en dus betaalde ik maar snel 300 grifna.(€30,00) voor 31 km overschrijding van de snelheidslimiet(81 waar maar 50 mocht). Om 17:30 uur reden we Kiev aan de zuidzijde binnen, langs het daar gelegen vliegveld. We moesten eindigen op de grote boulevard in het centrum van Kiev, namelijk de Khreschatyk, waar ook het gelijknamige hotel is gelegen. Daar aangekomen bleek de boulevard afgesloten voor verkeer en moesten we aan de noordzijde inrijden om bij het hotel te kunnen komen. In zo’n situatie is er dikwijls in zo’n drukke stad maar een efficiënte oplossing. Een taxichauffeur vragen om voorop te rijden. Zo geschiedde. Om precies 18:00 uur arriveerden we voor het Hotel Khreschatyk, alwaar een delegatie trippers (Jan, Hans en Leon) ons al op stond te wachten. Snel de spullen uit de auto’s gehaald en kwartier gemaakt. Van de rest van het verhaal hebt u al kennis kunnen nemen. Vandaag hebben we een rustdag hier en gaan we de stad bekijken. Leon vloog vanmorgen in alle vroegte door naar huis. Hij heeft het nodige werk thuis te doen. Elnur voegt zich hedenmorgen ook bij het Trippersteam. Hij had nog wat privebeslommeringen af te werken gisterenavond. M’n slaapmaat Alphons en voormalige slaapmaat Leo, vliegen samen met Peter, vandaag ook naar huis terug. M’n huidige slaapmaatje Alphons had gisterenavond z’n bed al wat dichterbij geschoven voor de laatste nacht samen. We bedanken Alphons,Peter en Leo voor de prachtige dagen die we samen hebben gehad. Voor het vele plezier overdag en soms geweldig afzien in de woestijnen van Turkmenistan, Uzbekistan en Kazachstan tot de plezierige dagafsluitingen die we in al die mooie steden hebben gehad. Zo dadelijk gaan we de stad nog even bekijken. Wij melden ons vanavond weer. Tot straks.

Dag 25-05-2012

 Posted by Trippers on May 21, 2012 at 5:00 PM comments (0)

REISVERSLAG DAG 25 KIEV(Oekraïne)(Rustdag)

 

 

 

 

 

 

1.0  Aantal gereden kilometers op dag: 0 km.

 

 

2.0  Aantal gereden kilometers totaal: 10.323 km.

 

 

3.0  Wegen:

 

 

4.0  Weer: Opnieuw een mooie blauwe hemel.

 

 

5.0  Temperatuur: 26-28C

 

 

6.0  Culinair: Vanavond was het eten in het Georgische restaurant Mimiho van een uitstekende kwaliteit. We hebben diverse lekkere voorgerechten voorgeschoteld gekregen en het hoofdgerecht (kip, varken, bief,gelardeerd met gebakken paprika,champignons en uienringen).

 

 

 

 

Het is natuurlijk een geweldige stad, zoals ik vorig jaar ook al beschreef. Voor de 2e keer op een rij blijft deze stad ons verassen. We hebben het gloednieuwe voetbalstadium gezien, waar nog steeds aan gebouwd wordt. Hier wordt de finale van het E.K gespeeld binnen nu en een aantal weken. De gehele stad staat overigens in het teken van euro 2012. Er worden op het centrale plein enorme stellages opgebouwd en rond de halve bal(zie foto) worden enorme waterfonteininstallaties opgebouwd met allerlei ledlightvoorzieningen om de kleurschakeringen aan het water toe te voegen. We zijn vanmorgen, met z’n allen, behalve Jan(de weg was te steil voor z’n slechte knie), naar de twee prachtige kerkgebouwen gelopen, die we vorig jaar ook al bezochten. Rond 13:00 uur waren we weer bij ons hotel aanbeland en was het dan zover. Leo, Peter en Alphons namen afscheid en stapten voor het hotel in een gereedstaande taxi. We zwaaiden ze uit en op het moment dat ik dit schrijf(22:30 uur) hoop ik dat ze al thuis zijn. Wij zijn met Elnur en vriendin naar twee prachtige attracties gegaan, namelijk een monnikenklooster en naar een groot park: Parc of Victorie.

Het monnikenklooster staat op een enorm terrrein qua m2. Het terrein bestaat uit een groot aantal schitterende  kerken en aanpalende gebouwen, compleet met een zeer grote groentetuin, midden in Kiev, aan de rivier de Dnjeper. Tijdens de 2e wereldoorlog hebben de Duitsers hier grof huisgehouden, te zien aan de talloze foto’s die er zijn opgehangen, waarop de vernielingen aan de gebouwen goed zichtbaar zijn. Nadien is er voortvarend gerestaureerd, hetgeen tot op de dag van vandaag voortduurt. In het klooster zijn we de ondergrondse gebedsruimten ingegaan waar we velen vrouwen zagen die al kussend van relikwie naar relikwie met een brandende kaars schuifelden. Het was een aandoenlijk schouwspel. Vanaf deze gebedsruimten liepen we naar het Parc of Victorie. Hier staan alle typen kanonnen en tanks opgesteld die de Russen tussen 1940 en 1945 in de strijd hebben gegooid om fascistisch Duitsland op de knieën te krijgen. Zelfs een heuse gevechtshelicopter, overigens van latere datum, staat daar opgesteld. Elnur waande zich heel even een helipiloot. Hij wist de wentelwieken te beroeren. Jan en ik hebben een terrasje genomen en Hans moest even gaan werken aan de website, hetgeen u ziet aan de grote hoeveelheid foto’s die hij erop heeft gezet.  Elnur had nog steeds de nodige beslommeringen met zijn vriendin te regelen. Vanavond heerlijk gegeten in een Georgisch restaurant en daarna een korte stadswandeling gemaakt richting hotel. We nemen nu nog een pilsje en duiken in bed. Morgen wacht ons een zeer zware rit, namelijk 800 km, zonder een autobaan, maar alleen regionale slechte wegen!!!We gaan een zware dag tegemoet met wederom hoge temperaturen, dus we gaan er om 06:00 uur uit en vertrekken rond 07:00 uur. De rit gaat westwaarts naar een oude Slowaakse grensstad. morgenavond en anders de dag erop.Wellicht tot woensdag .

Dag 26 22-05-2012

 Posted by Trippers on May 23, 2012 at 2:15 AM comments (0)

REISVERSLAG DAG 26 KIEV(Oekraïne)-Ternopil-Striy- Uzhgorod(Oekraïne)

 

 

 

 

 

 

1.0  Aantal gereden kilometers op dag: 780 km.

 

 

2.0  Aantal gereden kilometers totaal: 11.103 km.

 

 

3.0  Wegen: Weer bar slecht tot aan Striy en daarna werden ze goed.

 

 

4.0  Weer: Lichtbewolkt.

 

 

5.0  Temperatuur: 26-28C

 

 

6.0  Culinair: N.v.t..

 

 

 

 

Om 06:45 uur vanmorgen zaten we keurig met z’n vieren aan het ontbijt in het hotel.

Om07:15 reden we weg. Rechts de boulevard op en daarna nog een keer rechts en daarna alleen maar rechtdoor , meer dan 100km. Onbegrijpelijk dat je zo direct in een lijn de stad uitrijd, meteen naar de 1e stad, Khmel’nyts’kyi westwaarts. Daarna zetten we koers naar Ternopil, iets zuidelijker, westwaarts gelegen. Van Kiev tot aan Ternopil was het landschap groen en vlak. Na Ternopil werd het heuvelachtiger en groener. Overigens een prachtig landschap met veel waterpartijen en leuke dorpjes. Na Striy werd het landschap geleidelijk aan bergachtiger en reden we de Oekraïense Karpaten in. Ik moet zeggen een prachtig bergachtig gebied , dat er in deze meimaand ontzettend groen bijligt. We hebben ons geen minuut verveelt en na elke bocht ontvouwde zich weer een nog mooier plaatje dan we al hadden gezien. Echt een aanrader om eens doorheen te rijden. De tocht was lang, zoals gisteren al aangekondigd, maar verliep uitzonderlijk goed. Daarom hadden we eens tijd gemaakt voor een tussenstop in een mooie omgeving om de eerste blik worst met soep te nuttigen. Altijd gezellig en een prima onderbreking tijdens deze intensieve ritten. We hebben direct na aankomst om 20:00 uur (13 uur gereden!)onze intrek in het Uzhgorod hotel genomen. Een gloednieuw hotel met prachtige kamers en dat allemaal inclusief ontbijt voor €30,00 p.p. Hoe is het mogelijk. Er kan dus nog een goedkope vakantie geboekt worden in een prachtige omgeving in Europa!! Je moet alleen eens de andere kant in de zomervakantie op willen rijden.  Veel meer kan ik over vandaag niet vertellen, behalve dat Hans bij een benzinestation aanreed en onderweg z’n benzinedop verloor. Niet getreurd, deze keer reed ik achteraan want Elnur was de dagnavigator,en zag de dop over de weg rollen. Dus Leon, de wagen is nog steeds compleet. We gaan nu even het oude centrum van de stad in en wij melden ons morgenavond weer in de Slowaakse stad Nitra, alwaar we een bedrijf van Jan en ondergetekende gaan bezoeken. Tot morgenavond.

Dag 27 23-05-2012

 Posted by Trippers on May 24, 2012 at 12:30 AM comments (0)

REISVERSLAG DAG 27  UZHGOROD(Oekraïne)-Kosice- NITRA(Slowakije)

 

 

 

 

 

 

1.0  Aantal gereden kilometers op dag: 400 km.

 

 

2.0  Aantal gereden kilometers totaal: 11.503 km.

 

 

3.0  Wegen: Prima wegen

 

 

4.0  Weer: Lichtbewolkt.

 

 

5.0  Temperatuur: 26-28C

 

 

6.0  Culinair: Gisterenavond prima gegeten ,inclusief de nodige wodka’s, in een restaurant in het oude centrum van Uzhgorod.

 

 

 

 

Vanmorgen zijn we om 09:30 uur vertrokken uit het prachtige hotel Uzhgorod. We stonden na een kwartier rijden al aan de Oekraïense grens, alwaar de doorgang vlot verliep. Aan de Slowaakse grens ging het wat moeizamer. Ze lieten ons een half uur wachten, zonder dat er echt iets gebeurde. Na wat minzame blikken richting een belangrijke douanier, kwam er plotseling aktie. Toen ging het ineens snel. Daarna reden we door het prachtige Slowaakse land tot aan Kosice. Daarna reden we de zuidelijke route richting Nitra. Wij allen moeten beamen dat het Slowaakse land er in dit jaargetijde prachtig uitziet. Prachtige bergroute met geweldige uitzichten. Verder prima wegen. Ze hebben hier de laatste jaren veel in geïnvesteerd. Ongeveer 100 km. voor Nitra kregen we ons eerste buitje op onze wagen. Om 16:30 uur reden we Nitra binnen. Rob van den Acker, directeur-eigenaar van Udenco s.r.o. had inmiddels al een hotel geregeld voor ons en stond ons al op te wachten. Hij had al vier koude biertjes klaar staan, die ons perfect smaakten. Hij heeft een compleet programma voor ons in elkaar gezet voor de rest van de dag. Wij melden u morgen wat er allemaal van is geworden. We gaan ons volledig op het programma van Rob storten. Tot morgen.

Dag 28-05-2012

 Posted by Trippers on May 25, 2012 at 3:05 AM  comments (0)

REISVERSLAG DAG 28   NITRA(Slowakije)-Bratislava-Brno-PRAAG(Tsjechië

 

 

 

 

 

 

1.0  Aantal gereden kilometers op dag: 410 km.

 

 

2.0  Aantal gereden kilometers totaal: 11.913 km.

 

 

3.0  Wegen: Prima wegen

 

 

4.0  Weer: Lichtbewolkt.

 

 

5.0  Temperatuur: 26-28C

 

 

6.0  Culinair: Gisterenavond prima gegeten ,inclusief de nodige wodka’s(een volle fles werd in een mum van tijd meester gemaakt), in een restaurant boven op de berg in Nitra. Je hebt daar een prachtig uitzicht over de stad. De maaltijd bestond uit een perfecte vissoep(reeds 17 jaar op de menukaart!!) en een Pfeffersteak with patatoes(reeds 18 jaar op de menukaart). Wij allen waren zeer onder de indruk van de kwaliteit en hebben ons kostelijk vermaakt.

 

 

 

 

Wij allen moeten concluderen dat onze gastheer Rob een perfect programma voor ons in elkaar had getimmerd. Het begon al in het hotel met de ontvangst en de nodige locale biertjes. Dat smaakt elke dag voortreffelijk als je een hele dag hebt doorgebracht in die oven vol met diesseldampen. Na deze verkoeling gingen we douchen en daarna met twee taxi’s naar een restaurant boven op de berg in Nitra. Mij en Jan was dit restaurant al bekend, daar we hier al meer gezellige uren hadden doorgebracht. Ik moet U zeggen, het restaurant is eigenzinnig  ingericht en men heeft daar op het buitenterras een adembenemend uitzicht over de stad Nitra.

Rob gaf ons aan de overheerlijke vissoep als voorgerecht en de Pfeffersteak als hoofdgerecht te nemen, welke gerechten al meer dan 17 jaar hier op de menukaart prijken. Nou dat is natuurlijk niet voor niets en het smaakten ons ook overheerlijk. Na goed gegeten te hebben toerden we met de taxi’s naar een dakterras, alwaar we wat bespraken en dronken en toch weer snel contact legden met de plaatselijke bevolking. Om 11:30 uur was het tijd om de plaatselijke discotheken te gaan bezoeken. Nou wij moesten constateren dat het ook hier  volle bak was en dat men ook hier wel een feestje kan bouwen. Dansen op de alombekende discoklanken ging ons dan ook weer goed af. Rond 03:00 uur liepen we weer naar ons hotel om ons te rusten te leggen. Immers om 09:00 hedenmorgen was er een ontbijt en daarna een bedrijfsbezoek aan Udenco s.r.o. We kregen een uitleg van het management ter plekke over de vorderingen die men de afgelopen jaren hier had gemaakt. Daarna hebben we een rondleiding gekregen en dit alles gaf ons een prima indruk. Alles was overzichtelijk in de productie ingedeeld en we zagen een groot aantal elektrotechnische producten , die hier geassembleerd werden. Veel componenten voor deze producten worden ingekocht in China.

Udenco s.r.o. heeft het prima voor elkaar was onze algemene mening. Tevens bedanken we vanaf deze plaats Rob voor de gastvrije ontvangst, het lekkere eten en drinken en niet in de laatste plaats voor de mooie kamers van het hotel. Rob namens de Trippers hartelijk dank!

Om 11:30 uur reden we weg richting Bratislava. Na ongeveer een half uur rijden werden we door de Slowaakse politie van de weg gedirigeerd. Ik had het al meteen door. Verdomme we hadden geen vignet!(ik wist dit nog van een andere keer, samen met Rob) Ik zei tegen Jan :”daar gaan we weer” De agent kwam naar me toe en zei, na eerst de papieren gevraagd te hebben, “geen vignet”? Neen zei ik en hij antwoordde meteen met een helder antwoord: “dat is dan €140,00!” Ik telde al snel 2 auto’s dus € 280,00. Ik dacht nu even de zielige pier uithangen en samen met Elnur wisten we de schade te beperken tot totaal €40,00. We moesten de agent beloven om bij de 1e gelegenheid(pompstation) vignetten te kopen. We bedankte de agent voor zijn coulante opstelling in deze, hetgeen ook hij weer kon appreciëren. Verder deze middag steeds een mooie autobaan en het betekende helemaal niets voor ons om Praag te bereiken om 17:30 uur. Alle tijd dus voor een goedkope stadstoer met de eigen wagens. We hadden natuurlijk veel bekijks en wat we de gehele trip al meemaakten was hier ook weer overduidelijk te merken. Duimen omhoog,toeteren, zwaaien, roepen”have a good tour”,etc. Tijdens de rondrit keken we ook uit naar een hotel. Uiteindelijk belanden we in een appartement in het oude centrum van de stad en we betalen hiervoor”€20,00 p.p. Je moet de weg maar weten, nietwaar! Nu gaan we de stad in om onze nachtelijke studiereizen te completeren. Weten we morgen weer te melden hoe het erin Praag aan toegaat. Tot morgen.

Dag 29-05-2012

 Posted by Trippers on May 26, 2012 at 7:05 AM  comments (0)

REISVERSLAG DAG 29   PRAAG(Tsjechië;)-Leipzig-FRANKFURT(Duitsland)

 

 

 

 

 

 

1.0  Aantal gereden kilometers op dag: 650 km.

 

 

2.0  Aantal gereden kilometers totaal: 12.563 km.

 

 

3.0  Wegen: Prima wegen

 

 

4.0  Weer: Lichtbewolkt.

 

 

5.0  Temperatuur: 28-30C

 

 

6.0  Culinair: Gisterenavond wederom prima gegeten in restaurant –cafe Utyna op het centrale plein in Praag. Salades vooraf , een lekkere minestronesoep en een prima klaar gemaakt hoofdgerecht: Stroganoff steak(in reepjes gesneden beef in een stroganoff saus. Elnur had een eend besteld(Zie foto)

 

 

 

 

Na het verhaal op de PC te hebben uitgewerkt , is onze mobiele site-manager Hans vliegensvlug om er de foto’s bij te verwerken en alles snel op de site te zetten. Na een aantal dagen heeft hij het prima voor elkaar en werkt het efficiënt. Hij zou wat langer mee hebben moeten reizen want nu hij het zo prima voor elkaar heeft, is het einde in zicht. Enfin, verder met ons verhaal. We zijn de mooie stad Praag ingelopen, want we hadden zoals eerder vermeld, een prima appartement midden in het centrum van de stad bemachtigd. We zijn richting de alom bekende brug gelopen en hadden een mooi plekje op een van de vele terrassen op het centrale plein(waar de kerk met de grote klok staat) gevonden. Daar hebben we heerlijk gegeten en een goede bodem gelegd voor wat drank achteraf. Nou moet ik U mededelen dat we toch wel wat geschrokken zijn. We zijn in de gehele trip nog niet zoveel keer benaderd, door allerlei pluimage, om in een cafe/discotheek wat te komen drinken. Sterker nog Praag blinkt hierin echt uit. Zelfs in alle drie de  trips is dit niet zoveel voorgekomen. Nu weten we wel dat zulke 4 attractieve jongens in zo’n geel shirt (We worden hier en daar wel de gele brigade genoemd) wel opvallen, maar toch, niet normaal hoeveel van die business-cards je in je handen worden geduwd. Vanwege het studiekarakter van de trip hebben we de nodige attracties bezocht, maar de conclusie is: zwaar teleurstellend wat er zoal geboden wordt. Het zijn overwegend cafe’s waar een paar grieten aan een paal op de bar staan te wiegelen en voor de rest moet men er maar wat bij bedenken. Zo gauw je binnen komt wordt je belaagd om het e.e.a. te bestellen en de prijzen zijn dan ook belachelijk hoog of je krijgt niet te drinken wat men vooraf heeft beloofd. Een attractie viel wel op door het gebodene: Gold Fingers. Een mooie gelegenheid, netjes afgewerkt met mooie shows en aan te bevelen. Hans en Jan waren erg onder de indruk. Elnur was helemaal niet onder de indruk en ikzelf heb nog moeite om de indrukken te verwerken. We zijn rond 02:00 uur teruggelopen naar ons exclusief appartement. De volgende morgen stond om 08:30 uur onze hostess al klaar om de sleutels weer in te nemen. Wij met al onze koffers door de stad naar een ander hotel voor een ontbijt. Om 09:30 uur reden we Praag uit richting Leipzig. Na een uur passeerden we de oude grens, dat nu geen grens meer is. Om 13:30 uur waren we in Leipzig. Hier zijn we een groot complex, Bluthner Carre even gaan bezoeken, daar hier 4 trippers in hebben belegd. Onze kennis in Leipzig, Frank Lehmann, had de koffie bruin staan en we hebben bijgepraat bij de Vietnamees om de hoek, tijdens een Thaise lunch. Het smaakte ons voortreffelijk. Na een 1,5 uur in Leipzig te zijn geweest moesten we verder , daar ons einddoel voor deze dag Frankfurt nogal wat kilometers vergde. Om 19:00 uur reden we het financiële centrum van Duitsland binnen. Direct door naar het oude centrum, alwaar we bij das Hauptbahnhof onze intrek namen in een uiterst trendy jeugdhotel. Ik moet U zeggen een uiterst gezellig ingericht hotel met bedden op de kamer in verschillende hoogten. We hebben Jan onder gepositioneerd daar het waarschijnlijk te gevaarlijk zou worden voor zijn slaapmaatje. Gisterenavond hebben we in een exclusief restaurant gegeten met live-muziek en entertainment. Naderhand zijn we voldaan richting hotel vertrokken. Morgen is onze laatste dag. Dan zit onze trip erop en we plannen om 18:00 uur in de sleutel te Riethoven aan te komen.

Dag 30-05-2012

 Posted by Trippers on May 26, 2012 at 7:10 AM  comments (0)

REISVERSLAG DAG 30   FRANFURT(Duitsland)-RIETHOVEN

 

 

 

 

 

 

1.0  Aantal gereden kilometers op dag: 357 km.

 

 

2.0  Aantal gereden kilometers totaal: 12.920 km.

 

 

3.0  Wegen: Prima wegen

 

 

4.0  Weer: Lichtbewolkt.

 

 

5.0  Temperatuur: 26-28C

 

 

 

 

We hebben vandaag 357km. voor de boeg. Gisterenavond hebben we een erg leuke avond gehad (zie foto Cor).  Echter aan alles komt een eind. We vertrekken omstreeks 13:00 uur richting Riethoven. Het weer is vandaag, zoals we de gehele reis al hebben: wederom super!!

Het is toch niet normaal dat we met uitzondering van 1 geweldige onweersbui boven op een berg, vol in de sneeuw in Georgië, alle dagen een strakblauwe hemel hebben gehad. Het kan niet beter. Ook de keuze om in april/mei te rijden is de beste gebleken. Prachtige groene natuur, veel bloeiende planten,en vooral niet te hoge temperaturen.

Gebruikelijk is na zo’n trip, de laatste dag, even wat te evalueren. Dat gaan we dan ook nu doen.

Over het weer behoeven we het niet meer te hebben, dat was alle dagen super.

Wat betreft de wegen was dit alles geen verrassing meer voor ons, echter de weg van de grens van Kazachstan naar Beyneu was toch weer erg heftig. De rit op die dag van Nukus, Uzbekistan naar Atyrau (Kazachstan) zal mij nog lang bijblijven. Mijn god wat een afzien en wat was ik ziek. Achteraf gezien is het dit waarvoor je het doet. Als alles goed is afgelopen zijn dit de mooiste ritten.

De trip is te verdelen in 5 mooie gedeelten:

  1. De rustige tocht door de Balkan/Turkije(De rondvaart op De Bosporus in Istanbul)
  2. De schitterende toer door Georgie/Azerbeidjan
  3. De heftige trip door de woestijnen van Turkmenistan/Uzbekistan en Kazachstan
  4. De prachtige route over De Krim
  5. De  mooie route door de Oekraïnse/Slowaakse Karpaten.

 

 

Wat hierbij de hoogtepunten/dieptepunten waren, is voor elke Tripper wel duidelijk geworden. Wat het vernoemen waard is zijn:

 

 

  1. De beklimming/afdaling van de berg in de route Batumi-Tiblisi
  2. De gedwongen lange overtocht met het schip over de Kaspische zee.
  3. Het ontdekken van het grote gat in de Turkmeense woestijn.
  4. De steeds weer terugkerende problemen met de auto’s( kapot Sleutelslot,kapotte remblokken en 5 kapotte banden, waaronder de laatste met de heftige klapband de meeste schade aan de auto heeft veroorzaakt).
  5. Het uitgraven en losstrekken van de wagen van het strand van Leo op De Krim.
  6. Het 100km slepen van mijn wagen door een onvoorstelbare slecht zandpad.
  7. De onvoorstelbare douanefaciliteiten gedurende een volle nacht in Turkmenbashi
  8. De gezellige spontane feesten die we hier en daar op touw hebben gezet.
  9. De geweldige onthalen, voorzien van drank/eten in Istanbul,Tiblisi, Bakoe,Kiev en Nitra.

 

 

Zoals U weet kan ik nog wel enkele a-viertjes vol typen met alle leuke dingen die we deze trip hebben beleefd , maar de tijd dringt , zoals zo vele keren op deze trip om er een eind aan te maken. Als afsluiting wil ik alle Trippers bedanken voor hun inzet,gezellig omgaan met elkaar en voor alle leuke uren die ik met hun heb doorgemaakt.

Leon, Toon, Elnur, Leo, Peter, Frank, Jan , Hans, Alphons, : BEDANKT!!!!!!!!!!!